Pesca da troita en Galiza (e Irlanda)

A troita máis grande en máis dun século en Irlanda

2010-05-08T16:26:00.002+02:00

Boas de novo!

Canto tempo sen actualizar este blogue! Agora mesmo éme imposible ir de pesca cas cousas que teño enriba... para o verán!

Quixen poñer esta entrada porque esto ten moita miga: un rapaz da República Checa colleu a troita máis grande collida en máis dun século na illa esmeralda... O rapaz tivo que quedarse uns días máis por culpa do volcán (que xa me está tocando as narices), xa que os aeroportos tiveron que pechar por mor da ceniza.

Este rapaz veu de vacacións á illa, e como tivo que quedarse máis, pois volveu ir de pesca uns días. E con tanta sorte, que colleu esta marabilla:

Podedes botarlle un ollo ó artigo nesta ligazón. Quén a pillara!!!

Un saúdo a todos!

Salmóns en Estocolmo (Suecia)

2009-12-05T15:33:00.008+01:00

Boas!

Mira que xa fai tempo que non poño unha entrada eiquí, pero entre o traballo novo (e os cambios que supuxo), os estudos, a moza e o descoñecemento do entorno de Dublín (teño que ir investigar un pouco por aquí), non puiden ir nadiña de pesca. Eso sí, desconectado non estou polo que imos ver por aquí.

Estaba eu de vacacións por Estocolmo (Suecia). Cheguei un sábado xa de noite dende Polonia e decidín dar un paseo e sacar fotos nocturnas, xa que é unha das cousas que máis me gustan da fotografía. Se non o sabedes, Estocolmo está formada por moitísimas illas con pontes dunhas a outras cruzando o mar.

Paseando pola cidade, decateime de que nunha das pontes había uns pescadores. Rápidamente acerqueime ate alí, e isto foi o que me encontrei.

¿Qué carallo estarían pescando de noite e no mar? Pensei todo tipo de peixes marinos, pero a verdade é que non acertei. Ísto era o que estaban pescando: SALMÓNS! E se non o credes, mirade os salmóns de aproximadamente 6 kilos cada un que colgaban na ponte...

Quedeime un bo rato alí esperando a ver se pillaban máis. Estaba seguro de que sí. Mentras, tentei falar cun lugareño (él en sueco, eu en inglés... conversación de besugos). Pescaban os salmóns cunhas moscas que deixaban varar na corriente e recollían de vez en cando. Máis ou menos coma a ninfa pero sen cola.

Finalmente, e para a miña alegría, un deles enganchou un salmón! Esperei un ratiño mentres o paisano iba dun lado a outro da ponte tentando de acercalo a un dos lados. E dicía eu: ¿como carallo vano sacar de ahí? Fácil: un deles baixaba pola escada da ponte ca rede e dende alí collíao coma se nada... mirade as fotos:

Afortunadamente non se lle escapou e lográrono coller. Éste é o resultado: un pedazo de salmón macho (creo que macho polo líquido que botaba preto da aleta anal) duns 6 kilos (outro máis!).

Pareceume moi curioso o seguinte: xa en terra, e para que non agonizara, colleron un coitelo (ou ferramenta X) para clavarlla na cabeza e así matalo definitivamente. Como vedes, a xente non vai "hiper-preparada" para ir a pescar aquí. Véase o rapaz que o colleu con gabardina e tenis (e bufanda que facía un frío da ostia)

O día seguinte pola mañán, acerqueime de novo pola ponte e alí estaban outros pescadores tentando de coller outro salmón. Terían sorte estes?

Pois sei que si, porque alí había outro salmón mais (o da foto) e outros máis que non lles quitei foto (pequenos). Vamos, que en menos dun día, xa ira a lo menos 6-7 salmóns... así da gusto!

Vamos ter que ir a Suecia a pescar salmóns (e salmonas, menudas rubias!)

Saúdos!

Visita galega na illa... historias para non durmir

2009-06-25T21:22:00.016+02:00

Boas de novo!!

Ante todo, perdoade tanto tempo se actualiza-lo blogue. Entre visitas varias, festas, vacacións e traballo (esto é o que menos tempo me quita), non daba feito máis... Pero como se soe dicir, máis vale tarde ca nunca.

Se algún non o sabía, recibín alá polo 28 de Maio 2009 a visita dos meus amigos. Como xa discutín con eles sobre a veracidade dos seus nomes (e que este post ten delito) e acadando ó final a solución "anónima", e como a mín gústame poñerlle nomes ás cousas, digamos que meus amigos Rummenigio e Serrichenko (dúas imitacións "baratas" de futbolistas) viñeron por aquí de visita. En canto ás fotos, tirei do logo do Tomate para poñerllo nas caras. Eu, aparezo ca cara descuberta... eso significa que non teño a máis mínima vergoña... nen a teño nen a terei.... Comezan aquí as aventuras peixeiras dos tres pimpíns....

Xoves 28 Maio 2009 - Día D menos 1

O de levantarse temprano non é o méu. Máis aínda se teño que levar á xente o río para que estén alí ás 8 da mañán. E máis aínda se temos uns 45 minutos de ida... o de chegar tarde a traballar non pasa nada....

O río escollido (por mín) para que estes dous elementos disfrutaran foi o River Bride, unha auténtica mina, por non decir case "piscifactoría natural". Pero pouco a pouco... Aquí unha toma dos dous homiños preparándose para unha auténtica "masacre"....

O River Bride a verdade é que ten moitísima troita, tanto pequena coma grande. Estes homes disfrutaron coma ananos. Acaso vos non desfrutaríades con estas táboas?

Se ata se daban o gusto de facerse fotos con picadas!

Estas tomas mostran as troitas do río, algunhas un pelín diferentes das outras...

Esta outra é máis clariña (aínda que estea boca abaixo... non sei como se fai para xiralas aquí no blogue)

Esta máis oscuriña...

Esta é ben bonita. Negriña e cunhas pintas fermosas...

Mirade que postura, que técnica, que poderío, que picada!

O final do día, o saír de traballar, fun a buscalos. Un total de 207 troitas (máis ou menos) entre os dous. "Masacre" entre comillas, xa que todas foron devoltas ó río... Para despedirse deste día, unha toma á beira da ponte do río..

Venres 29 Maio 2009 - Día D

Chegou o día. O día D. Por qué? Xa o veredes....

Alá fumonos outra vez tempraniño (xa un pouco canso de tanto levantarse temprano...) para ir desta vez ó River Blackwater, famoso polos seus coutos salmoneiros. Como a xestión das augas de Irlanda é un auténtico misterio, non me queda outra maneira de pescar que pasar de todo e esperar que non me vexan. Rumbo pois ó río.

Chegamos a unha zona despexada (con muxidos de vacas ó fondo, galego total) na que podía caer algunha grandocha... Esta era, co menda mallando a culleriña

Un pouco máis abaixo, o Serrichenko dándolle duro....

Despoís dun par de horiñas, decidimos cambiar de zona, xa que non entraban moito, alo menos amín. No camiño ó coche había un regato. Alí Rumenigio foi tentado cunha culleriña ó caer na auga...

... culleriña á que non se puido resistir e á que lle tivo que botar a man...

Ó cambio de zona foi complicado. Implicou preguntarlle a un señoriño típico irlandes o cal estaba pescando salmon e á vez cagándose nos mortos ("motherfuckers") dos que iban nunha barquiña polo río abaixo jodéndolle o sítio... O tío díxonos que alí de pescar que nos foramos olvidando sen permiso, así que nos dixo que foramos á oficina de correos (sí, sí, ... de correos) a coller un permiso.

Alá vou eu (vadeadores incluídos) a preguntarlle á tipa, e ela dame un número de teléfono para chamar a unha sociedade. Chamo por teléfono e o tipo dime que el non vende cotos para o Blackwater, pero se quero, que ten para o River Abbey (??). Mandeino a merda e decidimos pescar igual na zona que fora... total....

Decantámonos por unha ponte preto da estrada... e foi moi boa elección, xa que comenzaron a caer co rapala pepinos coma este (e moitos)...

Aquí o menda con algo na cana e a ponte da estrada...

E a súa recompensa... mira que tragaban co rapala...

Esta pilleina ó lonxe, moi lonxe, e nun alto... tragou ata o fondo, e de tan ó fondo que estaba, e co dura que era, rompeume un gancho... nai que a pareu...

E agora ven o mellor do Día D. Decidimos volver cambiar de zona e fomos camiñando río arriba xa que parecía que había un pequeno descampado. Alá fomos de aventureiros. E sí, habíao.. pero cun par de cabalos ó lado... o final botámoslle collóns e puxémonos a pescar alí. Eu na esquerda, Serrichenko no medio e Rumenigio na dereita.

Nunha destas oimos un "chaff" e un "ostia!". Algo grande había. Chapoteos, cana dobrada ata onde podía... pero qué carallo picoulle ó Serrichenko??? Loita que loita nun rato, acercouno á orilla e alí puidemos ver que se trataba dun salmón. Sí, un salmón. Tardamos uns 20 minutos en sacalo da auga, pero valíu a pena... e con material de troita! Aquí está o trofeo co seu dono

Pero o millor estaba por chegar. Teoricamente, nin podíamos pescar nese río, e menos pescar salmón porque non tiñamos licencia. Así que decidimos botalo de novo a auga para que vivira e para non meternos en problemas. Pero o cabronazo non revivía. 10 minutos masaxeándolle ata a pirola pero nada... así que... qué facemos cun salmón morto? Eu tiñao moi claro: PARA CASA!

Correndo fomos todos, eu co salmón. Pero onde? Non había forma de agochalo (67cm non se agochan facilmente, preguntádelle a Makelele). Onde o metín? Dentro dos vadeadores. Pois andando rápido (case que correndo) cara o coche para largarnos de alí. Pero xa no coche, nin o quitei dos vadeadores por marchar xa de alí. E alá fun conducindo 45 minutos no coche, cun salmón de 3,3 Kg metido na perna dos vadeadores... moitos nos rimos....

Aquí está o trofeo (un pouco asfixiado da viaxe) na casa...

Co "matarife de Rivela"....

O menda co sol no ollo e en pijama...

Rumenigio posando con el e os vadeadores de fondo (non os delincuentes, os outros)

E así acabou o día, mortos da risa e con moitas birras no corpo....

Sábado 30 Maio 2009 - Día D máis 1

Máis levantarse temprano... un pouco canso xa, marchamos cara o River Lee, río que cruza a cidade de Cork. Fómonos á parte oeste, na parte de arriba, onde tiñamos un parking e un pub (por se había que darlle á birra)

Como podedes ver, aquí hai de cartéis de pesca privada en tódolos lados. Rumenigio e máis eu posando con él...

Como no Lee non picaban un carallo, decidimos ir ó River Martin a probar sorte, pequeno río que está moi preto do lugar onde estivemos e tamén do Castelo de Blarney. Eu tirei cara arriba, cara o castelo, para deixarlles a outra zona toda a eles. Aquí, o menda "ajatuñando" como podía para pasar o alambrado eléctrico (aquí funcionan o 99% deles)

Neste río pódense pillar moitas troitas tamén, aínda que máis pequenas. Tamén pódense sacar fotos de picadas coma esta....

O mellor deste río non son as troitas, son os balóns de fútbol que podes pescar. Sí, incríble, pero certo. O río pasa ó lado de varios campos de fútbol, e mentras colles troitas, vas gardando balóns para logo ilos a buscar. Ese día estes dous trouxéronme uns 6 balóns (un deles quedou na miña casa firmado... Yihaaa!!!)

Luns 1 Xuño 2009 - Día D máis 3

O último día, ás 6 e media da mañá, máis temprano ca nunca neses días, despois de moitas cervexas e dunha barbacoa.. ATA O CARALLO! Así despertamos....

E alá fomos o River Glashaboy a darlle uns últimos toqueciños á culleriña. O río tamén é bonito e conta cunha boa cantidade de reos...

Logo dunhas horas, o menda xa non podía cos collóns (moita festa, cervexa, kilómetros...). Aquí no banco xusto antes de marchar para casa e finalizar así unhas aventuras troiteiras que, creo eu, nen Serrichenko nen Rumenigio van olvidar na súa puñeteira vida...

Grácias ós dous pola visita e polas fotos (que me deixades poñer)!

Saúdos corkianos!

Novas pescatas: Bride e Martin

2009-04-11T20:28:00.009+02:00

Boas outra vez!

Aquí estamos de novo para contarvos as novas pescatas nesta tempada 2009. Comezamos...

River Martin 0 - 6 Alex

Partidazo pasado por auga, os tambores de guerra oíanse no campo do Martin. Destacar somentes unha boa de 19 cm.

Por mor do meu "accidente informático" (informo deso no outro blogue que teño) non podo poñer fotos das capturas nen do río. Síntoo moito. Estas foron collidas por unha Ranger nº1 de cobre.

Alex 19 - 0 River Bride

Impresionante xornada troiteira de somentes 3 horas deste Venres 10 Abril 2009. Saín de traballar e aproveitei os poucos raios de sol que había (dos poucos durante todo o ano, que conste...).

Os tamaños das capturas, por orden descendente, foron: 27, 25, 24.5, 24(2), 22, 21(2), 20(3) e o resto pequenas. A verdade é que para tres horiñas estivo moi moi ben. Non podo queixarme...

Aquí poño o mapa da zona exacta que pesquei. Non é máis de 1km (por ahí andará). Pesqueino moi moi despacio, porque tiña moitos sitios e moi boas táboas. E sobre todo, porque non estou para trotes (metinme un par de ostias nas rodillas que quedei quente para o resto do día)

Ver mapa máis grande

E desta vez sí que teño fotos... esta é da primeira troita que saquei...

Esta segunda é a de 24.5 cm (24 e medio jejejeje). A verdade é que son ben bonitas e bravas... pelexan que nin o demo!

E esta outra é a de 27 cm, a máxima captura neste día. E polo que recordo agora mesmo, o meu record en tamaño en Irlanda!

Por suposto, desta tiña que ter o vídeo do xa famoso neste blogue "catch and release"

Como anécdota, esta foto que me recordou á entrada de recollida de lixo do noso blogue amigo Nosolomosca. Xa puxen un comentario nesa entrada respecto a saúde dos ríos de Irlanda. Están ben, pero a xente é ben porca... En tódolos lados cocen fabas....

E xa por último, quero poñer estas dúas panoramas do River Bride, a primeira delas xusto na ponte onde comecei a pescar.

E a segunda, dunhas corrientes ca ponte na que terminei de fondo.

Se queredes velas millor, pinchade nas imaxes e verédelas moitísimo millor. Espero que vos gusten tanto como eu disfrutei facéndoas...

Saúdos corkianos!

River Lee, co. Cork

2009-03-07T19:15:00.004+01:00

Boeas de novo!

Onte, venres 6 Marzo fun de troitas ó River Lee na zona campista que hai no oeste da cidade, ó lado dunha presa. O resultado final: 1 - 1, collín unha pintona de 21 cm (devolta á auga) cunha Mepps prateada con puntos azúis do número 3 (si, do 3... animal total en busca de bestas), e xusto nun lance malo, quedou enganchada nunhas raiceiras... mala sorte.

2 anécdotas:

- enganchei unha troita pero soltouse dun salto. Pero a cabrona debía estar doente porque debeu de dar uns 8 saltos máis fora da auga.... cousa máis rara...

- xa metido na orilla do río, lanzando a culleriña ó outro lado do río, saltoume diante dos fuciños un bicho duns 50cm. A só 2 metros de distancia. Estremecínme de mala maneira... e se se me bota á gorxa e me morde?

Sigue facendo moito moito frío, as troitas non se moven nadiña. Creo que vou esperar un pouco máis porque non o vexo moi moi claro...

Saúdos corkianos!

Tempada 2009: River Martin e River Bride

2009-03-01T16:41:00.005+01:00

Boas de novo!
E comezamos xa a tempada 2009 por terras irlandesas. Éste é o parte actual das 3 veces que fun de troitas.
20 Febreiro 2009: River Martin 0 - 0 Alex
Mal inicio nunha tarde gris e extremadamente fría. As troitas movíanse menos que os mortos. Un par de horas e tiven suficiente para marchar para casa, e o peor de todo, cos vadeadores pinchados e cheo de auga... Sen picadas. O tramo que escollín foi xusto na súa desembocadura no River Lee.
28 Febreiro 2009: River Martin 0 - 1 Alex
Máis do mesmo, moito frío pero cos vadeadores bos, aínda que desta vez escollín o tramo que vai dar ó Blarney Castle. Tiven máis picadas, aínda que non moitas. Nunha delas escapoume unha boa. Unha pena. E xa cando estaba a piques de marchar, un xurelo deulle por entrarlle á Celta Dourada e Verde do nº1. Cando lle iba a bota-la man, xa se soltou ela soíña. A lo menos estreneime!
1 Marzo 2009: River Bride 0 - 1 Alex
Seguimos cas xornadas rácanas. Sigue facendo moito frío e a auga parece que ven da Antártida. Somentes unha picada, pero desta vez saqueina. Unha fermosa pintona de 24cm collida cunha Celta Dourada e Verde do nº1. Aquí o vídeo dela....

E por suposto, o "catch and release"...

Espero que según mellore o tempo, estas estén moito máis activas...
Saúdos dende Cork!

Comezo da tempada 2009 en Irlanda

2009-02-06T21:38:00.004+01:00

Moi boas!

Por aquí estamos outra vez, dispostos a comezar a tempada de troita en Irlanda deste novo ano 2009. Se non me equivoco, esta comezará o día 15 de Febreiro, é dicir, o domingo da semana que ven. Ese día non poderei ir xa que estarei de viaxe, pero dende esas, penso ir a lo menos un par de veces por semana.

Ademáis, estou traballando nunha serie de mini-resumos cas zonas de pesca que existen por Cork. Pouco a pouco ireinas poñendo no blogue, non teñades prisa!

Saudos corkianos

Moscas hollywoodianas

2008-12-15T11:11:00.003+01:00

Boas!

Xa facia tempo que non entraba (e fagoo desta vez dende o traballo). Acabo de ler un artigo no Faro de Vigo no que comenta o encargo de Hollywood a un montador de moscas galego para unha pelicula. Incrible non?

A verdade e que montar moscas e todo un reto, e mais ainda se un se dedica a facer moscas non para pescar, se non moscas realistas. E impresionante! A ver se a partir de agora, cada vez que vexamos algun bicho na tele, podemos dicir "Mira, ese bicho e feito en Galiza!"

Saudos!

Remate da tempada fluvial 2008

2008-11-02T20:23:00.003+01:00

Podo dicir, aínda que con un pouco de retraso (máis de 15 días), que hoxe día 2 de Novembro, dou por rematada a tempada fluvial 2008.

Nesta tempada houbo moitos cambios importantes na miña vida e no relativo á pesca. Cambiei de traballo, cambiei de país, e encontrei unha riqueza fluvial incríble. Espero continuar durante a tempada que ven (que comeza a mediados de Febreiro) poñendo entradas sobre a pesca fluvial en Irlanda. Quén sabe se algún día comezaréi co salmón....

Pero non acaba aquí a cousa, xa que estou empezando a pescar no mar, aínda que non teña moita idea. O caso é pasalo ben!

Dende Irlanda, e máis concretamente dende Cork, un saúdo!

River Owenboy, co. Cork

2008-09-13T17:32:00.002+02:00

Un día de estes tiña que chegar. E chegou o xoves pola tarde..

River Owenboy 2 - 0 Alex

Río precioso, pero cheo de auga e chocolate. Imposible facer nada, máis que perder un par de culleriñas. O río, se non chega a ter tanta auga, merecería a pena. Teño unha conta pendente con él....

Saúdos!!

River Dripsey, co. Cork

2008-08-28T23:20:00.002+02:00

Mais pescatas, desta vez no río Dripsey, co. Cork, ó oeste da cidade, preto do castelo de Blarney (e non é o River Martin). Río pequeno pero matón, gustoume moitísimo.

Fun dúas horiñas hoxe pola tarde, pero bastoume para animarme e relaxarme, coller 20 troitas e perder unha culleriña (levouna unha troitiña, rompeume a sedela), e sentirme libre outra vez, despois dunha mala semana tanto no laboral coma no persoal.

Das 20 troitas que collín, unha de 24cm (non teño foto, esvaroume das mans pero era fermosísima), e outra de 20cm, moi bonita tamén. Nesta foto, unha das primeiras da tarde. Saqueille foto polos contrastes co sol, aínda que non quedou moi ben.

Esta é unha imaxe do río. É fermosísimo, encantoume....

Esta toma dende unha pedriña. Podedes ver a miña cana á esquerda, descansando nunhas pedras....

O peor... o de sempre... a contaminación... pero este río apenas ten basura... nesta foto, un cono de tráfico... igual están as troitas en obras e teñen que usalo...

Saúdos e seguiremos informando!

River Bandon e River Glashaboy, co. Cork

2008-08-20T20:49:00.007+02:00

Estamos de volta cun par de xornadas máis durante o mes de agosto, desta vez nos ríos Bandon e Glashaboy.

River Bandon 0 - 6 Alex

Bo río o Bandon, salmoneiro e troiteiro. Ten moito reo, pero á zona á que fun non era gran cousa, pero sí ben bonita. Somentes collín 6 troitas, e inda por riba ben pequenas, pero disfrutei coma un anano vendo as paisaxes e aproveitando un dos poucos días de sol que soen haber por aquí.

Nesta foto, podedes ver a ponte de Innishannon, límite inferior da zona acotada (ou privada, xa non sei...). Boas correntes xusto na ponte.

Nesta outra, o cartel do río. En gaélico e en inglés, coma prácticamente tódolos cartéis de Irlanda (na parte oeste, só están en gaélico)

Aquí unha toma dende a ponte, dun troiteiro que tentaba pescar ca cola de rata. Unha maneira un pouco extraña, pero quiza fora efectiva. Non tiven a sorte de velo xa que marchaba.

River Glashaboy 0 - Alex 11

Precioso río, xusto na desembocadura ó mar. Aquí podes pillar centos de reos se tes o día. Eu fun co río lodado, pero logrei coller 5 reos e 6 troitas. Os reos eran preciosos, moi guerrilleiros e duns 28 cm. Ben bos!

Aquí, unha foto do primeiro reo irlandés que collín. Andaba sobre os 23cm aproximadamente. De volta ó río con él...

Estoutro foros uns 25cm, e ben peleón...

E este último, de 28 cm. Mira que me deu guerra!!! Ser non eran moi grandes, pero peleaban moito!!!

Destacar que todos eles foron devoltos ó río. O reo e o salmón requiren licencia, non así a troita común.

Saúdos a todos!

River Martin e River Bride: dúas minas

2008-08-05T19:55:00.008+02:00

Estamos de volta cunha mini-actualización do blog para contarvos de forma breve as últimas xornadas de pesca en Irlanda, concretamente nos arredores de Cork, nos ríos Martin e Bride.

2008-07-17: River Martin 0 - 31 Alex

Miña nai querida... moita troita pequena ten este río. O bonito que ten é que ten augas moi cristalinas, moita corrente, e o millor de todo é que, na zona no que o pesquei, apareces xusto ó ladiño do Castelo de Blarney, onde unha ponte, dentro do recinto. Bonitas troitas, unha de 24cm e outra de 21cm (non as hai moito máis grandes que digamos....) Nesta primeira foto, a troita de 24cm.

Estas dúas fotos agora son do river Martin. A verdade que son ben bonitas. Nesta primeira, o pastor do gando pasando polo medio do río. Tes que agocharte para pasar, aquí están sempre encendidos (e calambrazo que levas...)

Nestoutra, un pouco máis arriba. Unha bela corrente (se non recordo mal, creo que pillei algunha troita ahí).

2008-07-29: River Martin 1 - 7 Alex

Voltamos outra vez ó River Martin, desta vez nunha zona superior. Costou atopala pero con Google Maps e co meu GPS conseguino. Esta zona a pesquei en moi pouco tempo, a chuvia e o meu cansanzo fixeron mella, pero as 7 troitas que pillei deixáronme un bo sabor de boca. Ningunha que salientar, todas pequenas e no río.

2008-08-01: River Bride 0 - 8 Alex

De novo ó River Bride, desta vez cheo de auga ata arriba. E un pouco marronciño, tendo en conta as inundacións en Fermoy (Rathcormac, por onde pasa o R. Bride está a 5 minutos de Fermoy). Tentei estrenarme ca cola de rata, pero levei un rosco coma un donuts. Pero a miña garra persistiu e boteille a culleriña, a cal non fallou e fixome coller 8 bonitas troitas, unha delas de 22cm. Aquí, o vídeo do "catch and release" desa beleza.

E ata aquí as troitas por agora. Seguiremos informando das xornadas troiteiras que levarei a cabo neste mes de agosto (a pesca aquí remata a fináis de Setembro).

Lembrade que, os asiduos ó meu outro blog, podedes ver o mapa de visitas e pesca. O mapa é este.

Saúdos a todos!

Pesca en barco en Old Head (Kinsale, Cork)

2008-07-13T14:45:00.008+02:00

De volta estamos con xornadas piscatorias, pero desta vez no mar. Sí, no mar!!! Cousa rara en mín, porque nunca vóu ó mar, pero aquí téñoo moi preto e penso que é unha boa oportunidade para intentar coller algún que outro "mackerel" (caballa) ou "polock" (abadexo).

No noso curre, decidimos arrendar un barco e ir unhas 8-9 persoas a pescar ó mar, e así aproveitar para ver algún que outro acantilado dos que tanto abundan por aquí, pero desta vez dende o lado do mar.

Alá fomos cara o porto de Kinsale, onde o patrón do barco esperaba por nós. O material proporciónalo o patrón, así que non temos que levar nada de nada. Somentes roupa para a auga e non mollarse.

Nada máis subir o barco, descubrimos unha beleza na auga. Unha preciosa foca gris estaba a mirar para nós, a ver se lle botávamos algo para comer. Aquí unha fotiño. Non me digades que non é preciosa!

E ún video dela, que está moi graciosa cando abre os buratos do nariz para respirar!

Xa saíndo do porto, meu colega Marcin sacoume un par de fotos. Esta primeira fronte o forte de Summercove.

Nestaoutra, xusto no momento en que unha ola pilloume por sorpresa e molloume coma un pito en toda a espalda. Que frío que facía!

Para que vexades á velocidade á que ibamos no barco, e o poder das olas, esta foto representa un "quero e non podo". Tentei quitar unha foto, pero nese momento colleume unha ola e saquei "isto" que non podo describir.

Agora, un video despóis da foto anterior. Mirade como salpica a auga. Parece que non é nada, pero se estás dentro de barco é completamente diferente!

Comenzamos a xornada en Old Head. Parecía que non picaban. Un cambio de sitio e as picadas e peixes comenzaron a salir. Un tras outro, os méus compañeiros ían quitando peixes, algún de tres en tres!!! Eu, mentres, estaba a velas vir, sen pillar nada, e con principios de mareo (as ondas estabanme a matar...)

Nesto, o meu colega Marcin logrou pillar un bo abadexo, grande coma él solo. Aquí tendes a foto.

Despóis de unhas cuantas caballas, un par de abadexos e unhas agullas por parte dos meus colegas, nada pola miña parte salvo un mareo, voltamos a porto (por fin!!). No camiño, vimos unhas marsopas preto de porto.

Nesta foto, o porto de Kinsale con todos os barcos de recreo amarrados. Precioso!

E finalmente, a foto conxunta dos pescadores (e mareados) co porto ó fondo.

Espero que vos guste. Saúdos!!

Lough Allua (Inchigeelagh Village, Cork)

2008-07-07T23:14:00.003+02:00

Aqui estamos de novooooo!!! Con novas aventuras pesqueiras dende a ínsula irlandesa.

Ben, tras un par de pescatas nos ríos Blackwater (rosco) e Bride (6 e 22 troitas en dúas xornadas) dos cales xa vos falarei no futuro, vouvos falar deste fin de semana, que fun de pesca ó Lough Allua (lago Allua), a 5km. aproximadamente da vila de Inchigeelagh, Cork. E qué fun pescar alí? Troita non, fun pescar lucios (pike en inglés)!!

E diredes que estou tolo... e por qué non? Hai que probar de todo na vida!

Ala fumos meu colega Marcin, Ania (a moza) e máis eu. Arrendamos unha barca a motor e alá nos fomos ó medio do lago. Os detalles de arrendamento podedes atopalos nesta web (a que o fulano parécese a Olaf Marshall?)

Total, que tras un rato pescando, o motor escarallase. Non arrancaba. Voltamos a remo ó porto para chamar ó dono (un alemán). O problema: a billa da gasolina pechada. Somos uns desastres.

Voltamos de pesca ó medio do lago. En silencio. Lanza que te lanza. Nun descanso, comemos chourizos galegos, e salchichas, pepinillos e pan polacos. Menuda mistura!!!

Logo, continuamos a pesca. E nunha destas, conseguín atrapar o meu primeiro lucio (e o único que collemos en todo o día). Aquí están as fotos. Corenta e pico cm de lucio. Non está mal, pero hainos moito máis grandes. A verdade é que o día tampouco era o millor.

Aquí o menda posando co lucio. Ó pobre tiveno que apretar que esvaraba moitisimo. Así apareceu na foto. A verdade é que tiña uns dentes de medo.

Total, que o lucio (irlandes) collino eu (español), cun señuelo prateado (polaco) nunca barca (alemana). Menuda combinación! Continuamos pescando pero pouca cosa puidemos facer. Chovía a ratos, e facía frío. O mellor, voltar a casa tras disfrutar o primeiro lucio da miña vida. Non estivo nada mal!!!

Saúdos a todos!

E estamos de voltaaaaaa... dende Irlanda!!!

2008-06-22T17:48:00.002+02:00

E eiquí estamos de novo outra vez!!! SIIIIIIIIII!

Escribo este post para comunicarvos o cambio de título do blog, xa que como sabedes non estou en Galiza se non que estou en Irlanda, concretamente na cidade de Cork. E como este é un páis cheo de ríos, pois terei que ir de pesca aquí non? Pois sí, e ese é o propósito.

Así que de aquí en adiante, comezarei de novo a actualiza-lo blog coas miñas xornadas de pesca no país dos acantilados.

Un saúdo a todos, e espero visitas pronto!!!

Despedida

2008-04-01T09:45:00.005+02:00

Señores... señoras.... rapaces e rapazas. Teño que darvos unha nova.

Dende hoxe 1 de Abril de 2008, marcho. Marcho do meu pobo, marcho de xunto a miña xente, marcho dos meus ríos... e qué millor terra para marchar que Irlanda.

Pois si, dende hoxe ás 6 da tarde, estaréi por terras irlandesas na procura dun traballo. Vai ser difícil e duro, pero hai que intentalo e sei que poderéi facelo sen problema. Durante este periodo de tempo non actualizaréi tan a miudo o blog (non o vou pechar), pero sí poñerei entradas varias: paisaxes e zonas de pesca de Irlanda (alá hai moita pesca de troita e salmón), viaxes, excursións, etc

Teño xa un blog das miñas aventuras por Irlanda, este é Un estradense en Dublín
Espero que vos guste a todos e que o leades tanto ou máis coma este.

Dende aquí, darvos as gracias por entrar no blog e facer que me sinta a gusto lendo os vosos comentarios. Dende aquí, A Estrada, unha aperta. Dende Irlanda, Go raibh maith agat

2008-03-20: pesca en el coto de Vea (A Estrada)

2008-03-21T17:56:00.003+01:00

Recén saído do forno, a portada do diario Maraca no río Vea. Mal resultado debido ó clima, pero no sendeiro das victorias, 3 seguidas. Suma e segue...

Mañán, a portada do couto de Negreira. Esperemos que se dea millor ca o ano pasado.

2008-03-19: pesca en Vilagudín (Ordes)

2008-03-21T12:56:00.003+01:00

Impresionante partido disputado no campo de Vilagudín, en Ordes. Esperamos repetilo pronto, dentro duns anos, para poder aforrar...

Agora toca o couto do Vea... preparádevos porque cheira a portada de escándalo...

2008-03-18: pesca en Santeles (A Estrada)

2008-03-21T12:37:00.003+01:00

Victoria traballada no regato de Santeles, trala compra dunha nova caña en detrimento da anterior ó romper o punteiro e non ter moito amaño.

En breve, a portada do Maraca en Vilagudín e no couto do río Vea en Xoves Santo...

2008-03-18: pesca en Rivela (A Estrada)

2008-03-20T14:42:00.004+01:00

E aquí a nova portada do diario Maraca cos resultados de pesca do ano 2008. Sen comentarios.

En breve, a contratación do novo mister e os seus primeiros partidos de liga...

Comezo da liga galega de pesca no Viso (A Estrada)

2008-03-16T18:19:00.005+01:00

Horroroso comezo da tempada 2008 en Galicia... unha troita collida coa Celta verde do nº1 e unha Celta vermella do nº1 vermella perdida... o sea, un 1-1...

Adxunto a portada do diario MARACA do día de hoxe....

Espero que vos guste a todos...

Inicio da liga francesa: Bastán 1 - 5 Nuñez

2008-03-11T12:36:00.010+01:00

E aquí comeza unha nova categoría, a dos partidos con portada de diario deportivo, obra do noso troiteiro Nuñez. Aquí vos poño a portada de L'Equipe do día do seu estreno na liga francesa.

El CORREOSO BASTAN MOSTRÓ SU FALTA DE GOL ANTE UN EQUIPO SIN RODAR.

Crónica:
Hoy asistimos al típico partido de principio de temporada, pocas ocasiones y varias jugadas embarulladas de las que sacó mayor beneficio Nuñez. El terreno de juego no estaba bien, bastante crecido, cosa que perjudico sobre todo a Nuñez, así durante la primera media hora no hubo ocasiones ni para locales ni visitantes. Así antes del descanso Nuñez gozaba de su primera oportunidad, un tiro que se paseó por la linea de gol, y antes de que se cumpliera el cuarenta y cinco Nuñez se adelantaba en el marcador con un gol desde 21 metros.

Después del descando el partido siguió la misma tónica , ocasión para nuñez y el segundo, zapatazo desde 22 metros. El partido pudo dar un vuelco si el Bastan hubiera marcado en la jugada siguiente al gol visistante pero marró la ocasión que tuvo. Nuñez mientras seguía a lo suyo y tres veces que llegó más, marcó otros tres goles. Quedaba media hora de partido y el Bastan perdía 0-5, ahí Nuñez se relajó fruto de la falta de ritmo y hasta el final ya no gozó de más ocasiones. Fruto de la relajación visitante el Bastan lograba el gol del honor en el descuento.

Incidencias:
Buena entrada. Un espectador invadió el terreno de juego.

Próximamente, a portada dun diario deportivo español. Mi madriña, que filón acabamos de atopar!

Comezo da tempada en Francia

2008-03-07T20:49:00.002+01:00

Señores.... mañán pola mañán comeza a tempada no país veciño. O meu amigo anda tolo por comezar e botar a culleriña a rodar.

De feito, temos unha sorpresa para mañán á tarde, que estou seguro que marcará un antes e un despóis neste blog....

Ata mañán! E que a sorte che acompañe, amigo meu!

Encoro de Portomarín (Lugo)

2008-02-27T13:49:00.005+01:00

A principios do mes de Febreiro, este mes que está a piques de abandonarnos, os meus tíos lugueses, tamén afeccionados á pesca, decidiron ir a visitar o encoro de Portomarín, a uns 26 Km da capital de provincia.

Tendo en conta que o nivel das augas en Galicia nese momento estaban mooooi baixiñas, podíase supoñer que non o ían encontrar moi cheo que digamos. E isto foi o que encontraron: fermosos restos do pobo que o encoro engullíu cando este se encheu, e que saíron a flote cas baixas precipitacións neste ano de cambios climáticos.

Nesta primeira foto, pódese ver unha construcción que me recorda ó Stonehenge británico.

Nesta outra foto, vemos restos de vivendas que normalmente non se ven cando o encoro ten auga... imaxinade qué baixo están as augas nestes momentos en Galiza!

Mais restos do pobo... parece un pobo maldito, coma nas películas...

¿Seguirá baixando máis? Esperemos que non....

Vista da ponte que cruza o regato preto da casa... unha construcción fermosa...

Comparación das pontes vella e nova... incrible!

Agradecer ós meus tíos Miguel e Puri, autores das fotografías aquí mostradas, por mandarmas e deixarme colgalas no meu blog. Unhas apertas para vos!!!

La Nivelle francesa

2008-02-20T19:48:00.006+01:00

Como xa vos contei noutra entrada do blog, a pesca en Navarra védase en toda a vertente norte. Como ó meu colega ten cara de susto ó non poder pescar por alí, e a Francia de Sarkozy quédalle moi pretiño, pois este ano será internacional e sacará a licencia de Francia.

Este é un fervello e ten que investigar or ríos antes de nada, así que aquí vos mostro unhas fotos do río La Nivelle, na fronteira con España.

Esta mostra un cartel de instruccións a seguir. Indica que é zona de "pesca con mosca sen morte".

Estoutra mostra o tamaño das capturas mínimos e recomendadas da Nivelle.

Por suposto, temos que mostrar o río. Toma dun tramo, moi bonito e boas táboas....

Presa da Nivelle, toma doutro tramo do río.

Como penso que se poden quitar permisos por quince días, igual me fago internacional, coma na Champions League.

"A pesca do salmón en Yemen"

2008-02-14T17:04:00.003+01:00

Como este ano pasado porteime ben cas troitas, o rei Troita (o que ten pintas negras) deixoume un regaliño moi interesante. Este regaliño foi un libro titulado "A pesca do salmón en Yemen", escrito polo autor Paul Torday.

O libro conta a historia do doutor Alfred Jones, científico piscícola e gran pescador de salmóns, e do xeque yemení Mohamed ben Zaidi bani Tihama, historia que se basa nos desexos do xeque en introducir dita especie no seu desértico país.

Intriga, dramas conyugáis e un final inesperado, fan que un disfrute ca lectura deste libro. Recoméndovolo se queredes pasar unhas horas moi entretidas, e sobre todo, se vos gusta a pesca e algún día vades a algún wadi yemení.

Actividades Hipercor 2008

2008-02-10T16:07:00.000+01:00

Dende a web Miguel pesca, chegoume o anuncio das actividades que o Centro Comercial Compostela Hipercor fará durante o ano 2008, en concreto, no mes de Febreiro.

O conxunto de actividades ven a ser a seguinte:

Primeiro Certame de relatos cortos: “Galicia, país do millar de ríos”. Tema: "A pesca en augas continentais de Galiza: pasado, presente e futuro."

Exposición do último en aparellos para pesca en augas continentais: do 18 ó 23 de Febreiro, no Departamento de Deportes de El Corte Inglés-Santiago.

Concurso de Montaxe de Moscas para Troita: o 22 e 23 de Febreiro, xunto cunha mesa redonda sobre: “A pesca en augas continentais de Galiza: pasado, presente e futuro” e unha exhibición de montaxe de moscas de “Fantasía”, coa participación de coñecidos montadores.

Anímovos a todos a participar neste evento. Para ver as bases dos concursos, revisar a seguinte ligazón.

Noticia: Veda da pesca en Navarra

2008-02-09T11:48:00.000+01:00

Onte avisoume o meu colega desplazado no valle do Baztán que no Diario de Navarra publicaron a noticia da veda total na zona norte e parte da central durante esta tempada 2008.

Non encontrei a noticia exacta, pero vos deixo a ligazón na que se comenta a aprobación por parte de moitas das sociedades de pesca navarras desta veda.

Lingazón á noticia

Penso que moito temos que aprender aquí en Galiza. Non me imaxino a hecatombe que se formaría se se produce a veda total nesta comunidade durante un ano para recuperar os ríos galegos.

Partidos da tempada 2008

2008-02-06T16:07:00.000+01:00

Xa temos os principáis partidos e sedes da tempada de pesca de troitas en coutos 2008. Aquí están os partidos e as sedes:

- 18 Marzo: río Lor, couto de A Labrada
- 20 Marzo: río Vea, couto de Souto de Vea
- 22 Marzo: río Barcala, couto de Negreira
- 29 Marzo: río Arenteiro, couto de Carballiño sen morte
- 5 Abril: río Deza, couto de Taboada
- 12 Abril: río Anllóns, couto de Verdes
- 19 Abril: río Viñao, couto de Boborás
- 31 Maio: río Masma, couto de Mondoñedo (reo)
- 7 Xuño: río Miño, couto de Ombreiro
- 20 Setembro: río Eume, couto de Ombre (reo)

Aínda estou pendente da segunda volta dos coutos, así que é posible que teña máis partidos de coutos.

Como podedes ver, temos un inicio da tempada duro, con 4 partidos no mes de Marzo que poden facer que a tempada se incline para un ou outro lado da balanza.

Como dicía Xulio Cesar, "Alea jacta est".

Revolvendo no baúl dos recordos...

2008-01-29T16:10:00.000+01:00

Facendo limpeza na casa, entre os papéis da facultade, os libros vellos, cousas que nin sequera sabía que existían e sobre todo, o pó, encontrei o resgardo da captura máis grande que logrei coller.

Esta foi no pantano de Vilagudín, en Ordes, e debeu ser máis o menos no 1998. Tratábase dunha troita arco iris de 1,9 Kg, cunha culleriña Evia vermella e prateada do número 2.

Custoume 1.423 das antigas pesetas (700 pesetas o kilo de troita arco iris).

Mágoa de non ter fotos dela...

De ríos e paisaxes da zona... 3º parte

2008-01-18T19:21:00.000+01:00

O prometido é deuda. Estas fotos pertencen á presa de Herbón, no río Ulla, preto dos coutos de Sinde e Couso.

Nestas dúas primeiras, podemos ver as famosas "pesqueiras", construccións de pedra dispostas perpendicularmente á corrente para a captura da lamprea mediante os "buitróns". Nas imaxes vemos, dende diferentes ángulos, a pesqueira chamada O Canal, unha construcción moi antiga e, a diferencia das demáis, está construida en forma de vértice, permitindo o remonte da lamprea pola corrente do medio.

Vista de O Canal dende o chan.

Vista de O Canal dende a ponte da estrada.

Nestoutra imaxe, o caseto verde ó lado doutras "pesqueiras".

Nesta zona sóese pescar, ademáis da lamprea, o reo e sobre todo, a zamborca.

De ríos e paisaxes da zona... 2º parte

2008-01-15T17:53:00.000+01:00

Voltamos de novo coa mini-excursión ó concello de Vedra, no que fomos visitar a ponte de Gundián que atravesa o río Ulla dende uns 60-70 metros de altitude. Esta ponte conten á vía de ferrocarril. Descoñezo se se sigue utilizando e a ruta que esta vía leva. Aquí vos deixo as fotografías:

Nesta primeira, a vía do tren entre a néboa.

Nesta foto, vista dende a ponte do río Ulla.

A ponte de Gundián dende abaixo. Impresionante construcción humana...

Vista dos pilares da autovía-autopista sobre o Ulla dende Ponte Ulla.

En breve. a visita á presa de Herbón no río Ulla.

De ríos e paisaxes da zona... 1º parte

2008-01-04T14:11:00.000+01:00

Entrado xa este ano novo, comezamos poñendo unhas fotografías dunha tarde de Decembro de 2007 por terras galegas.

A primeira foto pertence ós muíños do río Baroxa, no concello de Barro. Ten unha zona de descanso, cunhas pontes de madeira que cruzan as variantes do río.

Esta segunda foto é da fervenza de Caldas no río Umia. Espectacular, lugar de reflexión e meditación....

De viaxe por terras navarras

2007-12-09T11:42:00.000+01:00

Na ponte do 1 de Novembre (xa fai un més daquelo), funme de viaxe a ver ó meu colega que reside no límite entre a comunidade foral e a rexión gala.

Entre ceas e comidas, cafés e copas, futbolines, entre Amelie's e Cecile's, e de "benta" en "benta", aínda saquei tempo para poder visitar unha das piscifactorías que están preto da súa zona, a piscifactoría de Oharriz, adicada á cría de troita Arco Iris.

Como o meu colega xa coñece ó encargado, non houbo problema por entrar e visitar as instalacións, e por suposto, tentar coller ca man algún que outro "torpedo" das canles.

Nesta imaxe podemos ver as diferentes canles onde conviven as troitas. Cada un deles está numerado e neles agrúpanse as troitas por tamaño.

Nunha das canles onde residían troitas de kilo e medio aproximadamente (uns 50-60 cm), paramos a examinalas e coñecer a súa reacción á nosa proximidade. Curiosa reacción, xa que nada máis vernos, botaron a rebulir entre elas. Iso é debido a que saben que lles van botar pienso. Chámalle burro ó cabalo...

Nesta misma canle, co permiso do encargado, tentamos de coller algunha coa man. Tarefa dificil, xa que son moi esvaradizas e algunha ata che bota o dente. O primeiro, analiza-la canle e botarlle un primeiro vistazo do que vamos tentar coller...

O primeiro intento, foi por parte del, pero sen éxito.... Seica unha lle mordeu un dedo da mán.

No meu turno, enganchei unha delas e por pouquiño na saco fora. Unha mágoa, sobre todo porque chegeui a casa empapado de tanto intento, e tanto rebulir (parecía que non, pero non vos imaxinades o que salpicaban as condenadas)

Ó final, tivémonos que conformar con tomar un café quentiño no bar do pobo.

Meneame e Chuza

2007-12-01T16:23:00.000+01:00

Moitas grazas a todos os usuarios de Meneame e de Chuza por facer que a noticia fora coñecida por un montón de xente.

Imaxe de meneame.net

Imaxe de chuza.org

Destacar que neste último portal, foi unha das 30 novas máis visitadas no último mes.

Grazas a todos e saúdos!

I Xornada www.miguelpesca.com (Padrón)

2007-11-25T21:37:00.000+01:00

Ante todo, pedir disculpas ós lectores deste blog por non poder actualizalo máis a miúdo. Séi que respecto as xornadas chego tarde, mal e arrastro, pero o meu traballo fai imposible que poida actualizalo con maior frecuencia da que o estou facendo. Espero que entendades que o que traballa con ordenadores durante 12 horas ó día, non ten ganas de tocar un ó chegar á casa.

Falando xa das charlas e deixando xa as miñas penurias, o sábado 17 de Novembro celebróuse en Padrón a "I Xornada www.miguelpesca.com" no auditorio municipal. Ata alí achegueime cun dos meus escudeiros troiteiros, Rubén. Alí por fin coñecín a Jose, autor dos blogs Mosqueados e No solo mosca. Dende eiquí, un saludo.

Logo dun cafeciño, a xornada comezou con Pepe Casal, presidente da asociación de pesca do Tambre, ca charla "A xestión da pesca", ponencia na que comentaba a mala xestión por parte da consellería e propoñía un novo modelo administrativo. Salientar a porcentaxe de pescadores federados frente o número de licencias: 3,64% frente as máis de cen mil licencias expedidas.

A seguinte charla, "Ríos e verquidos", correu a cargo de Marcos Manteiga, do Correo Galego. Mentres facía a ponencia e comentaba os desastres nos ríos galegos, iba poñendo imaxes dos diferentes desastres naturáis que sofreron os nosos ríos ó longo dos anos: Umia, Furelos, Xallas,...

Unha das charlas máis esperadas foi a do secretario da sociedade de pesca de Santa Comba, Jorge García, co título "A infamia do Xallas", relativo o desastre acontecido no Xallas debido á mala xestión e deixadez por parte de Ferroatlántica, permitindo que o encoro secase e causando miles e miles de mortes de especies piscícolas. Incrible gráfica comparativa entre os encoros da Fervenza e Sta Uxía, na que mostraba o vacíado progesivo do primeiro frente a estabilidade das augas do segundo. Para chorar...

A continuación, o doutor Fernando Cobo, doutor en Bioloxía da USC e co-autor xunto con Marcos Gonzalez do libro "Macroinvertebrados das augas doces de Galicia", libro que teño ganas de ler. Moi interesante ponencia, destacar a parte sobre as capacidades dos salmónidos de sobrevivir en augas con diferentes nivéis de toxicidade.

Por suposto, un cafeciño nunca ven mal, sobre todo co frío que facía. Logo do maravilloso café, mostróusenos o Centro Superior Cinexético e Piscícola de Galicia, en Monforte de Lemos.

E o millor estaba por chegar. A ponencia máis aclamada foi a do Doutor en Troitoloxía pola universidade do Tambre, e Reoloxía pola do Deva, Juan José Moralejo. Monumental, incríble... Nunca o olvidaréi. Un chisco da charla: "¿sabían ustedes que la temporada de caza apenas dura dos meses y la de cazo es de doce meses prorrogables sin veda?"

O resto do día, dedicouse a mesas redondas e debates: "Técnicas de pesca" e "Presente e futuro da pesca". Destacar a capacidade de Eduardo Fontenla de pescar e preparar o lance ca cucharilla enriba dunha mesa (por suposto, ca cucharilla Edu triple cero).

Non todo ía ser charlas. Por suposto, houbo un descanso para a comida, moi rica por certo, no restaurante Scala. Alí compartín charlas de pesca con Rubén e Jose, dende reos e troitas ata calamares e muxos. Calquera cousa vale mentres haxa cana e seda.

O día rematou ás 7 e pico da tarde. Alí despedímonos todos. Destacar a presencia de xente coñecida dos meus arredores (Pablo Vilarelle, Maki, Meijide, Xaquin Muíños,... ). O único que botei en falta foi unha "auto-crítica" dos pescadores: todos nós queremos e pedimos, pero moitos de nós non damos. Moitos dos troiteiros levan e levan para casa. Está ben mentras a lei o permita. Pero dende aquí quero facer chamamento á pesca deportiva, aquela na que loitas cun animal bravo e que cando está canso e dase por vencido, non hai millor premio que devolvéla o río. Un berro polo "colle e solta"!!!!

Fotos e resumo máis amplo das charlas téndenas en Miguel Pesca.

Axudádenos contra o desastre do Xallas

2007-11-19T08:40:00.000+01:00

Púxose na web http://meneame.net/ o enlace á reportaxe que se mostra na web do noso compañeiro Miguel Pesca sobre a infamia feita no río Xallas:

http://meneame.net/story/la-infamia-del-xallas

Axudádenos a difundir a noticia e que todo o mundo saiba qué é o que está pasando cos nosos ríos. Pronto tentarei facer unha reportaxe sobre o desastre e as charlas celebradas en Padrón este sábado.

Támén puxemos a noticia na web http://chuza.org, similar á anterior pero de contidos galegos:

http://chuza.org/historia/a-infamia-do-xallas/

Saúdos a todos e grazas pola vosa colaboración.

Charlas sobre o futuro da pesca en Padrón

2007-10-28T17:21:00.000+01:00

Chegoume a noticia de que o Sábado 17 de Novembro, ás 10:30h da mañá no Auditorio de Padrón (A Coruña), realizaráse a charla "O pescador e a pesca ante o reto do futuro", na que se tratarán temas como os verquidos nos ríos, xestión da pesca en Galicia, o futuro da pesca e unha mesa redonda sobre as diferentes técnicas de pesca.

Coma asistentes/ponentes estarán, entre outros, o noso compañeiro da rede Miguel Piñeiro, o montador de moscas Xaquín L. Muiños (O señor das moscas), e o escritor Juan José Moralejo, autor do libro "Guía para pilla-las troitas, miñas señoras" (recoméndovolo, escachades coa risa e vos sentiredes moi identificados).

Amósovos nas seguintes imaxes o cartel da charla e o progama (para aumentar as fotos, facer click nelas):

Procurarei ir, así que se queredes, podemos quedar algún de nós.

Sorteo coutos de pesca

2007-10-16T23:57:00.000+02:00

Dende o día de hoxe, na web da Xunta de Galicia xa se pode realizar a solicitude telemática dos coutos da tempada de pesca de 2008.

A ligazón é https://www.xunta.es:444/pescafluvial/

Que teñades sorte todolos solicitantes.

Saúdos.

Estatísticas Agosto 2007

2007-09-23T12:19:00.000+02:00

Aquí están as estatísticas do mes de Agosto.

Troitas: 10 (3 ca Ranger Cobre nº2, 4 ca Ranger Plata nº 2, 3 ca Cola de rata)

Culleriñas perdidas: 1 Ranger Cobre nº 2

Río máis rentable: o Ulla, por suposto, xa que as collín todas alí

Dou por rematadas as estatísticas deste ano. Enbreve farei o resumo da tempada e se podo incluiréi unha gráfica de evolución.

43 cm. dende augas navarras

2007-09-01T15:01:00.000+02:00

Amósovos a troita que meu amigo colleu no Baztán, Arizkun (Navarra). Vaia besta...

De seguido, o texto que describe no seu calendario o día que a pillou (29 de Agosto de 2007):

"Gran jornada de pesca en el Baztán, muchas truchas y entre ellas un pepino que pasa a la historia como mi segunda mayor pieza capturada, la mejor en Navarra. Así se resume en tres líneas la jornada de pesca de hoy.

Sobre las diez de la mañana y una vez había llegado donde la desembocadura de la regata de Amaiur, decidí cambiar de aires y buscar un tramo más bajo de río ya que con el agua que llevaba, y lo bien que estaba el Baztán para la práctica de la pesca sabía que si iba a un tramo más ancho tendría posibilidades de pillar una buena trucha.

Allí me fui cerca de Elizondo pero aguas arriba del pueblo, y empecé a pescar. Tarde poco en pillar las primeras. En este segundo tramo con la intención de pillar una buena trucha en las corrientes utilizaba la cucharilla y en las pozas o zonas donde había profundidad utilizaba el rapala. Con el rapala no me fue tan mal y es que aunque tan sólo conseguí capturar una trucha de 24 cms, si es cierto que se me escaparon dos buenas truchas que rondaban entre los treinta y los treinta y cinco centímetros, ahí la suerte jugó un papel importante ya que las dos truchas las tuve muy cerca de pillarlas y en el último momento dieron un coletazo y adiós. A parte de esas dos truchas que se me escaparon a alguna que otra le dejé la boca caliente, lo que ya no se como eran de grandes ya que no las vi, lo que si está claro que por la picada muy
pequeñas no debían ser. Toda la mala suerte que estaba teniendo con esas dos truchas grandes que se me habían escapado se me fue de un plomazo cuando en una corriente,
que no tenía demasiada profundidad, una trucha de cuarenta y tres centímetros se prendía de mi cucharilla ranger del nº1 y tras hacerme correr el freno en un par de ocasiones y pelear lo suyo, con la ayuda de mi sacadera conseguía sacarla del agua. No podía creérmelo, acaba de capturar mi segunda gran trucha de mi historia como pescador, menuda trucha.

Seguí pescando y pillando alguna que otra trucha, pero no podía sacarme de la cabeza la magnífica trucha que acababa de pescar. Así poco a poco fui pillando más truchas hasta hacer un total de cuarenta y dos.

Sin duda alguna la jornada de pesca fue redonda, un buen pepino de cuarenta y tres centímetros, varias truchas de entre veinticuatro y veintiséis, y una suma total de cuarenta y dos truchas que tal y como me estaba yendo la cosa estos últimos meses estoy más que satisfecho."

Noraboa, rapaz...

Historia dunha penuria

2007-08-29T19:30:00.000+02:00

O outro día decidín viaxar ata un lugar moi coñecido da xeografía galega e vislumbrar unha das maiores catástrofes que a raza humana provocou en Galicia, unha das historias máis tristes da natureza galega, española e europea. Fálovos da fervenza do Ézaro.

"O río Xallas discorre entre o monte Pindo ata a súa desembocadura no océano Atlántico. A través de valados de granito, o río percorre un traxecto espectacular ata o límite entre os concellos de Dumbría e Carnota, punto no que se deixa caer parabólicamente ata o océano formando unha maravillosa fervenza de máis de cen metros de altura." Este é o texto que debería poñer se a visitase con 40 anos menos dos que teño. Pero enton deberíalle anos á vida, e daquela nin sequera era proxecto.

O texto que teño que escribir é: "O río Xallas discorre entre o monte Pindo para morrer xusto antes de chegar ó océano Atlántico. A través de tuberías de ferro, o río percorre un traxecto lamentable ata o límite entre os concellos de Dumbría e Carnota, punto no que xa non cae parabólicamente ata océano. A fervenza que existeu duns cen metros de altura, desaparece da visión do pobo galego".

Iste é o precio do progreso, demasiado caro para os nosos ollos.

O Xallas é o único río de todo o continente europeo que desemboca nunha fervenza. Nin Danubio, nin Volga, nin Sena. E matámolo.

Aquí tendes un par de fotos de cómo se encontra nestes momentos. Nesta primeira, móstrase o coadoiro, o burato de máis de 15 metros de profundidade onde caía a fervenza, e que agora únicamente está para que miren para él.

Nestoutra toma, parte do monte Pindo no lado esquerdo do río, onde se pode apreciar os valados de granito polos que "teoricamente" debería discurrir o río.

Asegúrovos que é o único río que naceu dúas veces: a primeira non a coñezo, penso que fai miles de millóns de anos, e a segunda en Agosto do ano 2000, cando se presentóu un novo concepto de atracción turística: desembocadura "on the time". Nesta última, asistíu como matrona o xa ex-presidente (por sorte) da Xunta de Galicia, Manuel Fraga (non merece o de Don). Incrible.

Batindo tódolos récords de ríos do estilo "O primeiro río que...", o Xallas é o unico río que desemboca por horas. Sí, sí... o que ledes. A central de Novo Castrelo (Ferroatlántica) ábrea ós sábados de 23:00 a 23:30. E con lucerío! Se é que só falta un chiringuito, un cubata na man e música "jaus". Mirade, mirade... Nesta toma, a presa está aberta un pouquiño para os turistas (eu entre eles, dame vergoña...)

Unha pena: o río vive cando está aberta, vénse as correntes chocar contra as pedras. Ata estiven a punto de ir ó coche e botarlle a culleriña, que pensei que ata había troitas. Pero parece morto cando a fervenza non está aberta. Vede a toma seguinte, feita unha hora e media antes da apertura da presa. Fixádevos: unha paisaxe tétrica, lúgubre, un entorno morto. Aquí non vivirían nin cucarachas nin ratas.

Unha das cousas que máis tristeza da: os tubos de ferro do outro lado do río. É que nin sequera se dignaron en tapalos!!!! Está todo feito unha pena: ferros, formigón, cables,.... Ten coña o asunto...

¿Tapalos? ¿E para qué?

Como dicía Celso Emilio Ferreiro, no seu libro "Cimeterio privado", no poema adicado ó piloto do Enola Gay:

"Camiñante, cuspe eiquí"

Noticia: Inundacións no Arga e Bidasoa

2007-08-24T23:53:00.000+02:00

Leo no Diario de Navarra:

"Las intensas lluvias disparan el caudal del Arga y el Bidasoa, a 4 cm del desbordamiento"

"Las fuertes lluvias caídas desde el lunes en la zona noroccidental de Navarra y las previsiones del Instituto de Meteorología llevaron ayer a la Agencia Navarra de Emergencias (ANE) a declarar la alerta naranja (un nivel 3 en una escala de 4) en toda la zona cantábrica de Navarra. Al final, el río Bidasoa rozó el desbordamiento, con una altura seis veces superior a la que marcaba el domingo (casi 5,4 metros frente a 0,8)"

"Aparte de Bera, donde los bomberos voluntarios estuvieron durante el día achicando agua de las calles y en los bajos de alguna casa, uno de los focos de atención estaba puesto durante el día de ayer en la estación meteorológica que el Gobierno foral tiene en Ohárriz. En apenas 6 horas, entre 2 y 8 de la mañana, habían caído 70 litros por m2."

"Según fuentes de Medio Ambiente, el caudal del río Baztán a las 14.30 horas llegaba a la altura de Ohárriz a 2,41 metros de altura, con un volumen de 166,13 m3 por segundo, lo que activó la pre-alerta, que se pone en marcha cuando el caudal asciende por encima de la cota de 2,05 metros."

Mi madriña... e pensar que non fai moito andaba por alí e andaban secos, secos.... O meu colega debe de ir traballar en piragua....

3000 visitas... e seguimos sumando

2007-08-23T18:16:00.000+02:00

Noraboa ó noso amigo Jose, xa que foi a nosa visita nº 3000!

Que as troitas che acompañen!

2007-08-11: Couto de Sinde, río Ulla (A Estrada)

2007-08-20T20:37:00.000+02:00

Último couto "oficial" da tempada (non sei se acabarei indo a algún sen morte ou intensivo) no terreo do Ulla, dificil estadio por outro lado.

Sinde... moi bo couto, moi boa paisaxe. Incrible... da gusto andar por alí. Alá fomos eu, meu irmán, súa muller y as rapazas de paseo por alá. Sí, de paseo, porque mentres estiveron por alí, non lle adiquei a concentración necesaria para poder pescar. Máis ben estiven con eles por alí, mirando bichiños, tentando ensinarlle un pouco á cola de rata (a meu irmán gustalle pero todavía non sabe) e mostrándolle ás rapazas as cousas do río, incluso as molladuras (que raro, non?). o que se dí pescar, ata ese momento, nin comezara.

Pois nada, a iso das 7 da tarde decidiron marchar. E nese momento encontreime co irmán de Rubén, outro troiteiro crónico. Crucei o río (máis ben collín o coche e din a toda a volta, porque estaba cheo de auga...) e púxenme a falar con él.

Xa levaba unhas cuantas capturas, aínda que o día non daba moito de sí. Un bo reo e unha troita de trinta e pico. Non está mal... había ser eu... Finalmente, logo dun diálogo "troiteiro", deixoume unha Ranger prateada do nº 2. Xa eran as 8 da tarde, e pouco máis iba a pescar.

Pero triunfei nuns 40 minutos de inspiración. 4 troitas (unha de vinte cm) e unha escapada rosadiña e grandocha foron o resultado final. Mágoa dela, e de novo sen cámara.

Así, non se pode....

2007-08-02: río Ulla, zona de Santeles (A Estrada)

2007-08-19T14:15:00.000+02:00

Logo das vacacións ben tomadas por diferentes puntos de xeografía española e francesa, voltei á miña casa, a preparar os últimos días de troitas que o traballo dexioume disfrutar.

Decidín pois ir á zona de Santeles no río Ulla, sitio de frecuente visita de bañistas xa que ten unha mini-praia para tomar o sol e unhas pozas aptas para o baño.

E alá fun eu duas horiñas nada máis, dende as 7 da tarde ata as 9 de noite. E non foi tan mal coma eu esperaba....

Decidín probar ca culleriña, unha Ranger de cobre do nº 2, xa que aínda non as veía cebarse, inda que facía un soliño perfecto. Ademáis, levaba auga a cañón, co cal esta culleriña ía perfecta.

Comecei a vadea-lo río máis abaixo da mini-praia, un pouco para non molestar ós bañistas que tentaban pescar escalos, e que eles non me molestasen a min, e así poder bordealos polas correntes que circulan xusto detrás da mini-praia.

Tiki taka, tiki taka... ata chegar ás correntes eses, nin troita toquei... Aínda salvei o momento con 3 troitas, unha boa de 21 cm apróximadamente. Lástima que perdese unha culleriña antes.

Logo de atravesar a gran poza ata a orilla (pouco máis e afogo) tras 1 hora de culleriña, decidín probar ca cola de rata, xa que aínda non me había estrenado. E menos mal que probei!!

Púxenlle unha falangista (negra e vermella) con hackle branco que me regalaran uns troiteiros asturianos cando viñeron visitar Couso. E así foi. Un par de subidas, unha picada case convertida en captura, e unha troita na miña man. Pequena, pero troita.

Logo probei na mini-praia, xa que os escaleiros (pescadores de escalos) marcharan facía un anaco. E alí probei cun tricóptero marrón, feo coma un croio, pero que ata a mín dábanme ganas de botarlle o dente.

E o dente botoullo unha de 25 cm. Nai que a pareu. Como tiraba a maricona. Moito se notan os tiróns ca cola de rata. É incríble... Pena dunha foto que non teño, xa que non levaba cámara.

E dous minutos máis tarde, unha pequecha co mesmo tricóptero.

Balance total: 6 troitas, 3 ca culleriña e 3 ca cola de rata. Gran estreo mundial con este último cebo. Pena da culleriña perdida, pero o que non arriesga, non colle..

Estatísticas Xullo 2007

2007-08-18T16:32:00.000+02:00

Aquí están as estatísticas do mes de Xullo. A verdade é que millor ca Xuño foi, e inda por riba nin sequera as collín en Galicia, se non que probei sorte nos ríos navarros.

Troitas: 3

Culleriñas perdidas: 0

Río máis rentable: o Orabidea, Navarra, xa que collín as 3 alí

Puido ser peor... puiden perder culleriñas.....

De troitas por Navarra....

2007-08-17T16:33:00.000+02:00

Boas a todos. Xa estou de volta das vacacións e xa nos encontramos traballando. Disculpade a tardanza en actualiza-lo blog, porque estiven a mil cousas no traballo (enmarronáronme ata as cellas).

Teño un amigo destinado en Navarra, preto da fronteira co País Basco francés. Este meu amigo é troiteiro crónico, polo que vos imaxinades qué pode saber y qué pode facer. Inda por riba é Garda Civil, co cal sábeas todas (saludiños, que fixo que o estás lendo).

Alá fomos de vacacións a pasar unha semaniña e disfrutar duns paraxes preciosos. Digamos que é coma Galicia, pero menos ardida. E por suposto, está chea de ríos e regatos, os cales tiven a oportunidade de ver, e incluso algún de disfrutar.

Preto de onde estabamos está o Bidasoa, gran río salmoneiro. É un río magnifico, moi parecido ó Sella asturiano en canto á color da auga e a forma. Unha mágoa que non puidese botarlle uns lances, quedeime coas ganas.

Outros ríos que merece a pena visitar son o Baztan, Luzaide o Aritzakun, todos eles con augas moi clariñas e cheos de troitas, xa que prácticamente son ríos nos que pouca xente vai a pescar.

Preto do lugar onde durmiamos, está o Orabidea, regato que tiven a sorte de probar, e de sacar 3 fermosas troitas de vintepico centímetros (xa non me acordo das medidas) en 45 minutos de tramos, e alí vai ser que non se andan con coñas. Xúntovos unha toma dunha troita dese regato, neste caso é do meu amigo troiteiro que por alí pesca a miúdo:

Estatísticas Xuño 2007

2007-08-12T12:25:00.000+02:00

Aquí están as estatísticas do mes de Xuño. Teño que dicir á miña favor que só fun unha vez, ó río Lor.

Troitas: 0

Culeriñas perdidas: 0

Río máis rentable: o sofá da miña casa

Digamos que non foi o millor mes da miña vida...

De volta...

2007-08-05T16:05:00.001+02:00

Moi boas a todos,

Xa estamos de volta, logo dun case un mes de vacacións e dunha semana de aterrizaxe no traballo.

Traio comigo unha chea de cousas: troitas e piscifactorías navarras, de pesca polo Ulla, e algunha que outra viaxe polo mundo adiante.

Pronto comezarei a actualizar contidos, polo que vos pido paciencia e agradézovos que sigades vendo o blog (vexo que hai bastantes visitas dende que marchei).

Gracias a todos e preparádevos...

Saúdos.

Despedida....momentánea

2007-06-27T22:18:00.000+02:00

Amigos,

Chega o mes de Xullo, un mes no que moitos curritos necesitamos un respiro, un descanso do traballo para retomar as forzas perdidas nos últimos meses.

O próximo viernes comezo as vacacións e esa misma noite comezarei unha viaxe que durará preto de dúas semanas, que espero que sean intensas e incluso con algunha que outra captura :P e non só me refiro a troitas e salmóns... espero que non piquen escalos

Estarei de volta sobre o 16 de Xullo, polo que dudo que poida actualizar o blog de forma frecuente.

Saúdos a todos e xa vos contarei as miñas aventuras...

Ata a feira!

Material do troiteiro

2007-06-17T13:03:00.001+02:00

Amósovos o material que soio usar cando vou ás troitas.

Culleriñas

Moscas secas (orixe asturiana)

Moscas secas (monstruos do menda)

Ata aquí por agora. Próximamente máis....

16-06-2007: Couto de Couso, río Ulla

2007-06-17T12:38:00.000+02:00

Aqui estamos outra vez para contarvos as miñas penurias no río. Esto vai de mal en peor, non recordo tal temporada dende hai anos... igual estoy predestinado a carón do meu Celta, que así lle vai este ano...

Ben, pois onte acerqueime ata o couto de Couso no Ulla, couto salmoneiro que últimamente é ira das críticas dos pescadores xa que últimamente non se collen salmóns nel dende hai uns anos. Bótanlle a culpa á pasarela de formigón que fixeron, pero eu penso que non é problema deso, senón que a subida tena moi fácil a carón da presa, na que hai certas aberturas nas que o salmón, á minima subida do caudal, pega un chimpo e xa está camiño ás frezaderas.

Deixando este tema a carón (non é un post adicado a isto), cóntovos como foi o desastroso día no Ulla.

Cheguei ó río as 12:00 da mañá. Se ben normalmente vou temprano, decidín ir a estas horas xa que o día non estaba moi ben (vento e chuvia) e decidín aproveitar o mediodía, xa que soen mostrar máis actividade nesas horas.

Alá fun coa Ranger do nº 1 de cobre, e logo de dúas horas logrei pillar a primeira (15 cm). Algo é algo. 3 minutos despóis logrei quitar no mesmo sitio unha de 19 cm. Eran sobre as dúas da tarde e parecía que empezaba o movemento.

Seguín cara arriba pola orilliña, e alí saquei a grande do día: 25 cm de bravura. E a última do día tamén. Porque somentes tuva unha picada máis, desta vez pola tarde cando andaba a practicar ca cola de rata e lle metín unha ninfa. A miña primeira picada ca ninfa. Lástima que esta se soltase.

O día pouco máis foi. Disfrutei moito nesas 5 horas de pesca, se ben as capturas non acompañaron. Practiquei ca cola de rata diferentes artes: mosca seca e ninfa. Ademáis, puxérache o baixo de línea trenzado en lugar do antigo baixo de sedela que lle tiña, e a verdade é que se se gaña en comodidade, pérdese en lanzamento: qué condenado é de lanzar....

Fotoss non teño porque non levei a cámara, pero algunha eivos de poñer dalgunha das visitas que lle fago a miúdo para descansar.

Ó final: Couso 0 - 3 Menda lerenda.

PD: destacar que xa se esgotou o cupo de salmóns o día 12 de Xuño. Así o dicía un cartel dos gardas de Medio Ambiente.

I KDD Pescadores Inter-Blogs

2007-06-10T14:35:00.000+02:00

O dito, propóñovos entre todos os que nos visitamos mutuamente unha quedada pescantina para darmonos a coñecer e compartir un día de pesca entre todos (e así aprender uns dos outros).

O día do evento: calquera sábado ou domingo da fin de semana, por exemplo o 23 de Xuño.

O lugar: Ulla, Tambre,... ou incluso Vilagudín, un espazo amplo para estar todos xuntos e sacar bos exemplares.

Oblígase ó personal que visita o blog que indique as súas suxerencias de día e lugar. Logo xa nos encargaremos de tramitar a comida, hora, etc.

Ben, ¿qué vos parece?

09-06-2007: Couto de A Labrada, río Lor

2007-06-10T13:57:00.000+02:00

Señores e señoras.... Segundo rosco da tempada 2007! (o primeiro non o puxen no blog que ca mala ostia que tiña, non fun capaz de articular palabra algunha)

Que vos podo comentar acerca do Lor. O río é precioso: moi clariño de auga, cunhas táboas perfectas, unhas correntes maravillosas.... pero outro ano saímos de alí cun rosco.

Ben, o couto da Labrada está na estrada N-120 dirección Ponferrada, xusto no límite co concello de Quiroga. Pasades a ponte que pasa por riba do río e uns 500 metros máis adiante hai un cruce cara a esquerda. Collédelo e o couto xa está alí (na metade, máis ou menos). Para ir dende A Estrada, tendes que coller dirección Lalín-Rodeiro e logo dirección Monforte, entrando nos corredoiros e xa comunica directamente ca N-120.

Alá chegamos sobre as 8 e media da mañá, nun día marcado pola néboa e as nubes. Vamos, que facía un día caralludo. Logo de tomar o rutinario café, e facerlle a mítica visita ó Sr. Roca antes de ir ó río, comezamos a pescar.... perdón, a mollar a culleriña.

Creo que foron un par de picadas, pero nada máis. Intentámolo con todo: culleriñas de diferentes tipos, mosca afogada, mosca seca e ata intenteino ca ninfa (non son precisamente experto nestas cousas), e nada de nada. Nin unha soa troita.

É o segundo ano no que levo un rosco neste río. Non o entendo. O río está ben, e ten zonas perfectas. Pero non houbo maneira. Non sei, quizá para o ano que ven.

Amósovos unhas fotiños do río (algunha do ano pasado):

Arriba, a presa e mais a ponte onde comezamos pescar. Abaixo, diferentes zonas do río.

Esta última toma é do ano pasado, na ponte do século XVII creo...

Conclusión (futboleira neste caso): empate a ceros no "Lor - Menda lerenda", nun partido duro, no que abundaron as ocasións de gol do equipo local (lanzamentos ás copas das árbores) que puido golear claramente.

Estatísticas Maio 2007

2007-06-10T13:44:00.000+02:00

Aquí están as estatísticas do mes de Maio, nas que se pode ver que vamos en decadencia total:

Troitas:

Troitas collidas: 12 (1 no Masma, 5 no Anllóns, 4 no Vea e 2 no Ulla)
Troitas máis grande: 23 cm no Ulla
Troita máis pequena: algún xurelo do Anllóns

Culleriñas

Culleriñas utilizadas con éxito: Ranger de cobre do nº 0 e 1, Koala cobre nº 1
Culleriñas perdidas: unha chea delas (8) das cales hai Mepps, Ranger, ...

Ríos:

Río máis rentable: o Anllóns (5 troitas)
Río menos rentable: o Masma (1 reo)

Esto vai de mal en peor. Vou ter que forzar un pouco....

Adiviña adiviñanza...

2007-06-08T23:15:00.001+02:00

.... por onde lanzo a culleriñaaaaa????

(Foto tomada no couto do río Vea a mediados de Maio)

PD: prométovos actualizar máis a miudo o blog (toca poñer as pésimas estatísticas do mes de Maio)

Reflexión pisci-futboleira...

2007-05-22T21:26:00.000+02:00

¿En qué se parece a pesca da troita ó fútbol? En principio, diredes que nada, que qué ten que ver un deporte de 22 homes detrás dun balón co fabuloso deporte que é a pesca da troita. Pero non é certo de todo.... o fútbol na pesca vai chegaaaaaaaaar

Ben, a pesca da troita é un partido de fútbol, na que os riváis son o pescador e máis o río. É dicir, se vou pescar ó Ulla, o partido é Alex vs Ulla. Ou ó revés, se queredes xogar de visitante. A gusto do consumidor.

Pero claro, para ter un equipo, tes que ter xogadores. Pois os xogadores son as culleriñas e/ou moscas (no meu caso o primeiro, a mosca aínda non a domino ben). Se a culleriña é unha celta do nº 1 pois o xogador será un estilo Munitis, e se temos unha ranger do nº 3, pois será un estilo Janker. Logo incluso podedes darlle nomes ás culleriñas: á miña ranger do nº 1 chámolle Ronaldo (nos seus bos tempos, claro).

¿E os goles? Non hai fútbol sen goles. Pois os goles son as troitas, e a forma en que se pilla: se son troitas pequenas, pois será un gol de empuxar o balón. Se é unha boa troita, pois un gol de falta: se mide 25 cm, unha falta botada dende os 25m. por exemplo. Pode suceder que se lanzas, pega na rama, cae a culleriña a auga, fagas un ruido que nin dios, e colles unha troita de 30 cm., pois será un gol na área, con xogo embarullado, e ó final, centro e chilena (por exemplo, só hai que botarlle imaxinación).

Pero faltan os goles en contra: as culleriñas/moscas. Se perdes unha culleriña, gol en contra. Se a perdes de forma espectacular (culleriña na pola de 30 metros aló), golazo! Como podes perdela de mil formas, que a túa imaxinación empece a traballar.

Ata aquí as normas básicas do xogo. Logo, o que a imaxinación vos deixe. Nós, cada vez que perdemos culleriñas (a partir de agora, gol en contra), cantamos no río coma se foramos Jose María García: "Gol, gol, gol!".

Logo, tamén lle damos nomes ós ríos. O Ulla, coma o campo do Valencia: Mestulla. O río Vea é o Santiago Bernavea... e moitos máis que podedes facer. ¿Que non encontrades? Sempre se pode contruir un Touzosas Park, ou un Umia Arena.

Que máis vos podo contar..... os xogadores: máis do mesmo. Mesmo os vosos nomes poden ser bos xogadores. ¿Para Rubén? Pois Karl Heinze Rubenigge... Xa vos dixen que tendes que deixar voar a vosa imaxinación.

Por suposto tamén hai goles en propia porta: os escalos. Un escalo está estipulado coma gol en propia, sen marcha atrás. Así que a ver que facedes... e procurade non pillar moitos, no vos vaia a pasar coma o Atlético de Madrid.

E algunha outra cosa máis que se me esquece, polo que xa volas engadirei en próximas entradas. Propóñovos seguir estas indicacións cando vaiades o río. Xa verás como vos animades uns ós outros. E se algún día atopades a alguén berreando un "Gol, gol, gol!" cunha culleriña enganchada na outra orilla.... alí estarei.

Nova ligazón

2007-05-20T19:39:00.001+02:00

Recoméndovos visitar o seguinte blog: http://mosqueados.blogspot.com

Igual os partides un pouco as cachas da risa...!

8 días d'ouro do Corte Inglés

2007-05-20T19:09:00.000+02:00

Vouvos relatar brevemente (porque non merece moito máis) estes 8 días de ouro, coma os do Corte Inglés, no que fun os ríos Masma (Mondoñedo), Anllóns (Verdes) e Vea (Souto de Vea, A Estrada).

13-05-2007: Couto de Mondoñedo Lote nº 2, río Masma

Qué vos podo dicir deste río, o Masma, máis que pestes del.

Alá fomos os tres con couto salmoneiro no lote nº 2, que casualmente, era o peor dos tres, polo menos o peor de andar. Menuda selva amazónica! Casi 400 km para só pillar un reo! Un miserable e anano reo! E inda por riba, perder culleriñas a mansalva (4 en total).

Menuda desfeita de día... Non picaban, o río era jodido de andar, chovía... pero eso sí, o río dentro do que cabe, era bonito. Tiña boas táboas y algunha poza chamativa. De feito, ten a poza do Capitán, como se lle chama alí, na que paran os salmóns a descansar. Pouco máis teño que contar: chegar ó couto foi cousa de Tom Cruise, menos mal que tomando o café mañaneiro atopamos un paisano que moi amablemente nos levou onda él.

Capturas fináis: eu 1 reo e 4 culleriñas perdidas, Nuñez 2 troitas e 2 culleriñas, e Rubén 5 troitas.
Conclusión: se non tendes ganas de imitar a Tarzán, non vaiades.

17-05-2007: Couto de Verdes, río Anllóns

Que millor que ir o día das Letras Galegas que ó río do bardo Pondal, o Anllóns. Repetimos couto logo da decepción do ano anterior, no que atopamos o río un poouco cheo e chocolate de máis.

O río é precioso. Moita corriente, fermosas táboas, e prácticamente ningunha poza. O maior problema do día: non picaban. E iso que o día comezou cunha troita no segundo lance. Pero todo o mundo sabe que o que ben empeza, mal acaba. E así foi.

Logo de mallar e mallar no río, e facer varios kilómetros de río, non fumos quen (Rubén e máis eu) de sacar máis de 5 troitas eu e 10 él, das cales creo que só unha daba a medida. Non se daban, e xa escoitamos a máis dun dicindo que o río e "capotero, capotero".

A culleriña do día: a Koala nº 1 de cobre, que xa non se fabrica e da cal gardamos algún exemplar. O resto do día queda en anécdotas con troiteiros e caídas (o meu móvil aínda está a recuperarse do chapuzón).

Conclusión: volverei o ano que ven, e espero que desta vez poidamos coller boas pezas.

19-05-2007: Couto de Souto de Vea, río Vea

E para rematar a faena e as ofertas, fun eu só o couto do Vea, preto da casa. E nin con esas. Somentes 4 troitas (unha de 22 e outra de 23, as outras dúas eran xurelos), e un par delas que caíron. Aqui xa non era que non se daban: e que non había nada!

O río xa vai moi baixo, e xa non hai moito sitio onde lanzar. Ata 2 metros de brizo cubría o río en certos tramos (verídico, logo poño as fotos). Pouco máis hai que contar: moito frío, pouca auga, poucas picadas e por sorte, ningunha culleriña perdida. Menos mal, porque este mes estouno notando no banco.

Conclusión: é millor pillar este couto máis ó principio da tempada, que é cando ten máis auga e podes lanzar en máis sitios.

Ben, 8 días de rebaixas, 7 troitas e 5 culleriñas perdidas --> Desfeita total!

Troita "chicle" de 3 kilos e pico

2007-05-10T23:06:00.000+02:00

Leo na Voz de Galicia:

"Las truchas de 3 kilos, para Martín"

"Lo dice un vecino de Rodeiro al trascender que Martín Ledo Toubes acababa de pescar una trucha de 3,2 kilos. Ocurrió ayer a las 11.30 horas en la zona acotada del río Arnego en la tosta de Gavieiras, por abajo de la industria de Cogal, en Rodeiro."
"Ayer puso su techo con los 3,2 kilos de su pieza arco iris, porque recuerda que es la tercera que pasa de dos kilos (otras tuvieron 2,1 y 2,2) y hace unos días seguramente la más grande le rompió por dos sitios su caña de titanio."

O día que pille unha destas, vai saír ata no Aquí hay tomate...

Berres "Compilation"

2007-05-06T22:20:00.000+02:00

O prometido é deuda. Aquí vos poño as fotos do delito do primeiro día de troitas no Ulla...

Á esquerda, Nuñez pescando ca súa "pá de ping-pong" ó lombo. Á dereita eu e máis Rubén bailando unha muñeira no río.

Abaixo á esquerda, eu recén perdida a cuarta culleriña, e Alberto pescando ca cola de rata.

E nesta última, o trío calavera...

Campanu do Ulla

2007-05-02T22:58:00.000+02:00

Leo na Voz de Galicia do mércores que o primeiro día do Ulla (1 de Maio) xa se colleu o campanu no couto de Ximonde, un exemplar de algo máis de 4 kg e 74 cm de lonxitude.

Ademáis deste, lográronse coller outros 3 máis, todos eles en Ximonde. Desta vez, Sinde e Couso quedaron sen premio.

Nestoutro artigo, leo o anuncio do concurso de pesca do salmón no Ulla, organizado pola Sociedade de Caza e Pesca "Río Ulla". Chámame a atención o seguinte párrafo:

"Las capturas del concurso no se computarán en el cupo máximo de cuarenta salmones permitidos en el cauce del río Ulla para la temporada de pesca que acaba de iniciarse y que se cerrará el 31 de julio."

Non estou de acordo con esta medida, xa que os salmóns están pretos de estinguirse. E se a norma dí que 40 salmóns na tempada, 40 salmóns deben ser, independentemente que sexa no concurso ou tomando unha birra cos amigos. ¿E se logran coller 20 salmóns qué? Se non cumpren as normas os de arriba, menos as van a cumprir os de abaixo. Coma dín pola miña terra... "pan para hoxe, fame para mañá".

01-05-2007: apertura do Ulla, Berres (A Estrada)

2007-05-01T16:39:00.000+02:00

Por fin abréu o Ulla! Non só polas ganas que tiña de pescar nel, se non porque estaba deseando que o resto de troiteiros vaciasen os regatos e marcharan cara o río grande, e así poder pescar máis tranquilos... ¡qué egoista pola miña parte, non?

Primeiro de Maio. Un día que tódolos troiteiros da zona esperan con ilusión e entusiasmo. Un día diferente dos demáis. Un día no que un pode cumplir o seu soño de coller a troita da súa vida,... non debería ser un día para pillar dúas troitas (preciosas por outro lado), e perder catro culleriñas!!!!

Pois sí, o que vos conto! Alá fomos Nuñez, Alberto, Rubén e máis eu á zona de Berres, preto do couto de Ximonde. Ás 7 e media da mañá aquelo estaba infestado de troiteiros. Eu penso que en proporción, había 10 troiteiros por troita no río. Sen coñas.

Pois nada, logo de media hora xa levaba as únicas dúas do día. Eran ben bonitas, duns 22-23 cm cada unha, e cunha librea preciosa. Non puiden recoller fotos delas, xa que estaba ben dificil de sacar a cámara entre tanta corrente. Pero vos credes en mín, a que sí?

Ó pouco, o frío entrou no corpo... normal, por outro lado, se ún ten os vadeadores pinchados e tragan auga coma se fóse un perdido no deserto do Sáhara. É máis, eu penso que debín de baixar un metro o nivel do río cando saín del. Cousas que pasan.

O resto da mañá, ata as 11:30h, discurriu cun par de picadas máis, e 3 troitas que lograron escapar. E por suposto, con 4 lances maxistrales ós brizos, que lograron voltar sen culleriña. Estou feito todo un artista...

As fotos: estou pendente de que me pasen diversas fotos botadas durante a mañá. Cando as teña, xa volas poño.

Conclusión: merda de día. A veces ún levántase co pé revirado.

Estatísticas Abril 2007

2007-04-30T20:20:00.000+02:00

Preséntovos as miñas penosas estatísticas troiteiras do mes de Abril de 2007:

Troitas:

Troitas collidas: 13 (6 no Umia, 4 en Carballiño e 3 no Tabeirós)
Troita máis grande: 30 cm, no Arenteiro de Carballiño
Troita máis pequena: no Tabeirós, 9 cm

Culleriñas:

Culleriñas utilizadas con éxito: Ranger cobre do nº 0, Mepps plateada e alongada con puntos azúis do nº 1, Celta dourada co corpo negro e vermello do nº 1
Culleriñas perdidas: 1 Ranger de cobre do nº0

Ríos:

Río máis rentable: o Umia, con 6 troitas
Río menos rentable: o Tabeirós, con 3 troitas

Está claro que se non vou ó río, pouco vou pillar... tentarémos millorar no mes de Maio, ca apertura do Ulla...

21-04-2007: pesca no Tabeirós

2007-04-24T21:58:00.000+02:00

Que vos podo dicir deste día... a verdade... pouca cousa..

Logo de facer o exame en Silleda da oposición ó Sergas... máis ben... logo de ir facer o parvo alí, porque o que se dí estudiar, non toquei un libro, decidín ir botarlle uns lances ó río, para desestresarse, vamos.... e alá fun ó Tabeirós.

Facía unha calor que nin o demo. Ós cinco minutos de poñer o vadeador, ya estaba sudando coma un porco. A verdade é que non sei se as troitas sudan, pero as pobres debérono pasar mal. Bueno, comigo pasárono que nin Dios, porque mira que se riron de mín... porque a ver... a min gústame pescar, pero pillar 3 xurelos, un dos cales medía 9 cm (medidos empíricamente), ... pois igual jode un pouco.

Pouco máis teño que contar... quedei fodido para o resto da semana.... igual millor fora salir de borracheira...

14-04-2007: Couto Carballiño sen morte, río Arenteiro

2007-04-14T20:12:00.000+02:00

E repetimos no sen morte, igual co ano pasado, coa mesma ilusión igual co ano pasado, .... e con decepción igual co... igual co... co ano pasado non, dende logo!

Alá marchamos eu e máis Rubén, infatigable amigo de aventuras e desventuras, ás 7 e cuarto da mañá cara Carballiño, onde teríamos unha loita cara a cara co Arenteiro. Coma é habitual, contovos un pouquiño do río.

Nace a 840 m. de altitude, na Pena de Francia en Serra de Martiñá. Ten un percorrido de 33 Km. ata desembocar no río Avia, atravesando os concellos de Carballiño, Boborás, San Cristovo de Cea e Piñor de Cea. Conta co río Fontes, Asneiros, Mirela, Oseira e Marañao como afluentes principáis.

O Arenteiro conta con 3 coutos:

sen morte: onde nós fomos. Ten o límite superior na presa da piscifactoría da Xunta, e o inferior no EDAR de Carballiño. Abonda a troita común, algún "chicle", escalo e anguía. Máximo de 4 coutos diarios. Días hábiles: todos (festivos incluídos) agás Luns e Xoves. Pódense expedir no Hotel Restaurante "Baccus", Avda Pontevedra 75 (988 273 226) e no Hotel Restaurante "O Xardín", Estrada de Pontevedra Km. 29 (988 530 208). Cebos: tódolos permitidos na normativa. A culleriña, cun gancho e sen arpón. Capturas permitidas: por suposto, ningunha.
tramo 1 (pesca tradicional): falando cun traballador de piscifactoría, descubrín que é para pesca tradicional porque ten supostamente troita autóctona e non repoblada da piscifactoría, que é troita común centro-europea, máis fácil de criar cá autóctona. O límite superior é a Ponte de Trigás, e a Ponte de Segade no río Marañao, e o inferior na presa da Xesteira. Abonda a troita, escalo e anguía. Máximo de 12 coutos diarios. Días hábiles: todos (festivos incluídos) agás Luns e Xoves. Pódense expedir no Bar Lérida (988 270 026) e no Mesón O Noso Lar (988 272 653). Cebos: tódolos permitidos na normativa. Talla mínima de 19 cm. Capturas permitidas: 10 pezas
tramo 2 (pesca intensiva): período hábil ata o 30 de Setembro. Repoblado con troita común centro-europea. O límite superior é a Presa da Xesteira, e o inferior na presa da piscifactoría da Xunta. Abonda a troita, escalo e anguía. Máximo de 125 coutos diarios. Días hábiles: todos (festivos incluídos) agás Luns e Xoves. Pódense expedir no Bar Lérida (988 270 026) e no Mesón O Noso Lar (988 272 653). Cebos: tódolos permitidos na normativa. Talla mínima de 19 cm. Capturas permitidas: 10 pezas

Se queredes ver as diferencias entre troita autóctona e troita centro-europea, podedes velas na páxina http://www.miguelpesca.com/, xusto nesta ligazón.

Aquí tendes unhas tomas do río:

Ben, ó que iba. Chegamos sobre as 8:15h da mañá. A peste que chegaba da depuradora, digamos que non era perfume Channel nº 5. Logo duns metros de río, vimos o causante do cheiro, que últimamente é fácil de atopar polos nosos ríos. Sen comentarios:

Inda así, hai que dicir que esta parte non era couto, que éste comezaba uns 100 metros máis arriba da tubería.

Ben, ó que ibamos. Lanza que lanza, e pola que levas por diante, a mañá pasaba de forma aburrida, con moi poucas picadas, e menos aínda de capturas (sobre as 10 da mañá, só levabamos dous xurelos cada ún). A verdade é que o día, a pesar de facer calor, non era o propicio.

Despóis de atravesar o bar pegado o río (precioso, recoméndovolo), as correntes desa zona e a ponte da estrada, o menda logrou pillar a única alegría do día: 30 cm de bravura.

O día seguía sen novidades, por non dicir que estabamos ata os collóns. Ás 12 da mañá, igual era millor marchar. Pero o día aínda non dera o millor. O meu colega Rubén, logo duns cantos insultos e blasfemias, xa un pouco queimado, lanzou preto da fervenza do fin do couto e.. sorpresa! Enganchou unha boa besta. O único que podo dicir (e asegúrovos que a vin cos meus propios ollo), é que pasaba do kilo, e que tiña unha cola grande coma un día sen pan. Tras loitar con ela durante uns segundos e tela preto da orilla, tomou a equivocada decisión de intentar levantala... e rompeu o sedal...

Non vos imaxinades a cara que se nos quedou... e a mala ostia que nos entrou... Tanta, que decidimos dar media volta cara o coche e coller a cola de rata para intentar millorar a marca de troitas que levabamos (dúas Rubén e catro eu).

Penso que o millor que puidemos facer é marchar para casa.. xa que nin cola de rata nin rabo de gato. Non querían darse... e para estes casos, é millor botar unhas instantáneas e pasar o tempo entre o entorno que nos rodeaba...

Nesta primeira, está o menda facendo que pesca ca cola. Nin unha soa picada, e iso que lle cambiei a mosca unhas cuantas veces.

Nesta outra, uns zapateiros tomando o sol (imaxinade o aburrimento do día que ata lle botamos fotos ós zapateiros).

Conclusión do día: imos dicir que non foi o millor día para ir a este couto, que ven pode darnos alegrías outro día. Iba baixo para a época na que estamos, pero así están tódolos ríos. Outro día será.

Noticia: vertidos no Sar e Sarela (Santiago)

2007-04-14T19:59:00.000+02:00

Leo no Correo Gallego de hoxe a seguinte noticia:

"Sar y Sarela degeneran en cloacas por vertidos reiterados"

"Los ríos que cruzan Compostela, el Sar y el Sarela, están contaminados y continuamente reciben vertidos. [...] Ayer, la situación estaba más tranquila, pero había papeles, compresas y basuras de todo tipo a la ribera del río y esparcidas por la zona, cercana a algunas casas, como rastro inconfundible de lo que 'ocurre siempre que llueve', a decir de los vecinos."

Non fago mais que poñer malas noticias.... estame entrando unha mala ostia...

Noticia: vertidos a 2 ríos na Estrada

2007-04-12T23:21:00.000+02:00

Leo na Voz, edición Deza-Tabeirós, a seguinte noticia:

"Medio Ambiente tramita una denuncia contra A Estrada por vertidos a dos ríos"

"El Concello y la firma responsable del saneamiento explican a la consellería la incidencia"
"Las estaciones de bombeo de Liñares y Guimarei rebosaron aguas residuales por los temporales"

Non sei como fan, pero sempre lle botan a culpa ó temporal. O río de Guimarei, A Pinguela, leva cheo de merda uns cantos aniños. Cando eu comencei no mundo das troitas, alá cando tiña uns 14 anos, aquilo xa estaba un pouco cheo de merda... e non creo que houbera temporais durante tódolos días dende aquela ata hoxe. O que choveu, foi o tempo. Eso sí, ten troitas coma tiburóns... a ver quen é o machote que lle inca o dente a eses mutantes.

Se é que... coma soio dicir... "Así... non se pode"

05-04-2007: río Umia (Rivela, A Estrada)

2007-04-06T15:03:00.000+02:00

Xa estamos de volta cunha nova xornada troiteira... bueno, desta vez, menos troiteira ca outras...

Tendo en conta a longa fin de semana que viña por diante, decidimos ir ó Umia, no seu paso pola parroquia de Rivela, A Estrada. Umia, río que xunto co Ulla forma a tan fermosa ría de Arousa. Nace en Aciveiro (Forcarei), e atravesa os concellos de A Estrada, Cuntis, Moraña, Caldas de Reis, Vilagarcía, Ribadumia e Cambados. Conta cun coñecido afluente no seu paso por Cuntis-Moraña, o río Galo, no que recentemente comentabamos neste blog os problemas de vertidos que existían.

Aquí tendes unhas fotos de varios tramos percorridos neste día troiteiro:

Ben, alá fomos Rubén, seu irmán Alberto e máis eu de aventuras polo Umia. Chegamos ó río ás 8 da mañá, logo de deixar un dos coches nunha ponte uns 3-4 kilómetros máis arriba para face-lo percorrido completo e non baixar polo río, xa que trátase dun tramo moi escondido e pechado, difícil de andar, e por suposto, con moito monte. De vez en cando atópanse restos de cránios animáis, que ben puideron ser comidos por raposos, ou incluso lobos. Sí, lobos. Xa vos dixen que aquelo é moito monte de Dios.

Ó pouco de chegar, ¡Zás! a primeira do día, 20 cm. "Non está mal", pensaba eu. Pero pouco tempo durou a ledicia. O tempo non acompañaba. Facía moito frío e vento, e a auga estaba case que conxelada. Alberto pillou 3 bonitas, pero costaba traballo alcanza-la picada. Nun ratiño de descanso para o bocata, saquei unha bonita instantánea dos dous irmáns troiteiros:

Sobre as 11 da mañá, ó chegar á zona difícil de andar, Alberto dedidiu dar media volta, e botar cara abaixo, e incluso probar ca mosca seca. Nese instante, levabamos Alberto 3-4 (non me lembro), Rubén unha e eu outra. As cousas non pintaban ben.

Logo de pasar as zonas difíciles, e sacar algunha que outra foto destas fermosas correntes (a terceira foto de arriba), ocurriu o que penso foi o millor do día. Enganchei a culleriña nunha pola, máis ben nun "polón" dun bidueiro. Decidín ir no seu rescate, e cando estaba a punto de solta-la cana, chegou Rubén para botarme unha mán.

Rubén: "Deixa, que xa a collo eu!"
Eu: "Non, deixa, colloa eu.."
Rubén: "Non, non, colleme ti a cana e xa a collo eu..."

Dito e feito. Collinlle a cana e colleu dun salto a pola pola base (valga a redundancia). Ó ver que non estaba "aparentemente" podre e que aguantaba ben o seu peso, colleuna máis cara fora. Tan pronto a pola sentiu o seu peso... !Pum¡ A pola e máis Rubén o río.

Non vos podedes imaxinar o que tiven que aguantar para non esmendrellarme da risa. Penso que unha imaxe vale máis ca mil palabras. Nas dúas fotos seguintes, podedes ver o resultado da caída, e o tamaño da pola, xa no río. Non teñen desperdicio ningún.

Logo de darse un baño os dous (eu tamén acabei na auga por cortesía co meu compañeiro), decidimos cambiar a culleriña, un por cansancio, e outro por perde-la nunha raiceira. E todo mellorou... un pouquiño. Comezaron a picar algo millor, e saquei algunha máis, unha delas cunha moi bonita librea. Ó meu querido Rubén tamén lle foi millor a cousa.

Ó final do día (ás 15:00), logo de percorrer varios kilómetros e acabar o que se dí "verdaderamente escarallados", acadamos él 7 e eu 6 troitas, traendo 4 para casa, 3 de 21 cm e 1 de 20 cm. A quen lle saíu caro foi a Rubén, que logo de pillar pouca cousa e mollarse, perdeu 3 culleriñas. Sí que lle saíron caras as troitas. Vede o resultado no prato:

Conclusión do día: o río estaba moi pero que moi ben, pero non era o día axeitado. Contra vento e frío, non se pode loitar. Ademáis, algún deixou latas na beira do río, que foron recollidas e botadas nun contenedor. Porcos hainos en tódolos lados. Un dato curioso: as troitas estaban moi pero que moi frías cando as colliamos para devolvelas ó río.

Como final deste post, póñovos unha toma do que pode facer a natureza. Unha árbore no medio de río, arrincada do seu sitio, o máis probable polo temporal do inverno.

Vémonos de novo no próximo día troiteiro, e esperemos que vaian millor as cousas.

Nota: a información sobre o río Umia foi sacada da Wikipedia, na súa versión galega (Galipedia)

Noticia: relacionan os vertidos do Galo cunha limpeza particular

2007-04-03T23:37:00.000+02:00

Seguimos ca noticia do río Galo.

Hoxe, leo na "Voz, edición Pontevedra", que o vertido ten que ser dun particular, xa que ó redor non hai empresas. Logo das mostras tomadas, detéctase hipoclorito, unha sustancia empregada en produtos de limpeza de piscinas ou fachadas.

Se pillo ó que o fixo, íbase acordar de mín e da tortura que lle iba facer...

Proxecto Ríos

2007-04-03T22:53:00.000+02:00

Na web dun compañeiro troiteiro, encontro o "Proxecto ríos".

Trátase dunha iniciativa para a inspección dos ríos por parte de asociacións ou grupos de voluntari@s locales, con fin de facerse responsábeis da súa vixianza, o que eles chaman "adopción dun río".

Estas inspeccións realízanse a lo menos dúas veces ó ano, obrigatoriamente en primaveira e outono, pero poden facerse ó longo de todo o ano. Os treitos inspeccionados abarcan uns 500 metros de río, e a cada ún asignaráselle un grupo ou voluntario.

O proxecto proporciona material e procedimentos para a toma de notas para que estas sean enviadas unha vez estea feita a inspección. Con estes datos, faranse informes anuais do estado dos treitos de río analizados.

Pódese ademáis consultar documentación acerca dos encoros e da auga, e incluso subir as nosas fotos.

Máis información na súa web.

Noticia: normalidade no río Galo

2007-04-02T23:24:00.000+02:00

Leo na Voz de Galicia o seguinte artículo, referido á aparición de peixes (troita e escalo) mortos no río Galo, preto do balneario.

Curioso comentario do presidente do grupo ecoloxista O Fervedoiro, Héctor Picallo, referido ó escalo, xa que ségún él, "«son dos peixes máis resistentes. Si morreron escalos, é sinal de que o vertido era moi contaminante»"

Sonche duros, duros os escalos.... coma penedos!

Noticia: peces mortos no Galo

2007-04-01T23:17:00.000+02:00

Leo no Faro de Vigo impreso (edición Deza-Tabeirós) o seguinte:

"Aparecen cientos de peces muertos en el río Gallo en el centro de Cuntis"

"Cientos de peces muertos invadían ayer el cauce del río Gallo a su paso por el caso urbano de Cuntis, entre la zona del centro de salud y las piscinas municipales.
[..]
La Guarda Civil y técnicos de Medio ambiente [...] vaticinan que podría tratarse de un vertido iniciado en un riachuelo que desemboca en el río metros más arriba del balneario. Se descarta cualquier vinculación con las obras de alcantarillado que se están acometiendo en varias calles."

Ademáis, "vecinos y pescadores señalaron que los peces empezaron a salir a la superficie y acumularse en los márgenes del cauce fluvial a media mañana a la altura de la Rúa da Presiña y desde allí circularon río abajo."

"Una patrulla de la Guardia Civil de Valga señaló que la mortandad de los animales podría estar relacionada con una tapa de alcantarilla abierta al lado del riachuelo [...], de la que podrían brotar aguas residuales."

Un episodio máis de contaminación de ríos. Unha mágoa.

Estatísticas Marzo 2007

2007-04-01T23:06:00.000+02:00

Preséntovos as miñas estatísticas troiteiras do mes de Marzo de 2007:

Troitas:

Troitas collidas: 35 (7 no Viso, 4 en Negreira, 22 no Tabeirós e 2 en Riobó)
Troita máis grande: 26 cm, no Tabeirós
Troita máis pequena: moitas, máis pequenas ca culleriña

Culleriñas:

Culleriñas utilizadas con éxito: Ranger cobre do nº 0, Mepps dourada e alongada con puntos vermellos do nº 1, Mini dourada co corpo vermello
Culleriñas perdidas: 5 (4 Ranger de cobre do nº0 e a Mepps dourada con puntos vermellos do nº 1)

Ríos:

Río máis rentable: o Tabeirós, con 22 troitas
Río menos rentable: o Riobó, con 2 troitas

A medida que a temporada vaia avanzando, ireivos poñendo gráficas e comparativas con meses anteriores.

Saúdos!

31-03-2007: río Riobó (A Estrada)

2007-03-31T20:34:00.000+02:00

Voltamos outra vez máis, desta vez no río Riobó.

Poñovos en coñecemento: este río é afluente do Liñares (un dos tantos). Ten unha piscifactoría, polo que abundan moito as troitas "Arco iris" (ás que eu chamo troitas "chicle") xa que estas escapan de vez en cando. Pódese acceder a él pola estrada A Estrada - Chapa, despois de pasar o restaurante Río Liñares, e coller á esquerda dirección Berres - Oca. Logo duns kilómetros, e pasar os concesionarios de motocicletas, chegamos á ponte do río. Cara arriba, ten preto de 1 ou 1.5 km de tramo, ata dividirse en dous regatos. Cara abaixo, chegamos á piscifactoría.

Velaquí unhas fotos:

Alá fomos Rubén e mais eu sobre as 4 e media da tarde, xa que estes días oiramos que estaba ben de auga, e que seica tiña bastante troita. Nunca vos fiedes da xente.

O río, a verdade estar, estaba ben. Ten moita zona de corrente na que botar a culleriña, e un par de xeitosas fervenzas. Estaba moi clariño, a pesar de chover prácticamente todo o día anterior, e bastante limpiño.

A tarde non comezaba ben. Non sei que carallo pasou, pero dous lances, duas culleriñas perdidas. Logo, un par de troitas escapadas. Se cando non tes a estrela de cara... A Rubén iballe un pouco millor. Colleu un par delas, y algunha que outra picadiña. Logo, chegamos á separación dos regatos e collimos polo da dereita, que normalmente ten máis auga que o da esquerda. Pouco millor nos foi.

Alí encontramos con outro troiteiro, bo rapaz polo que parecía. Fala que fala con él, que si o Toxo, que si unha troita de 2 kg do ano pasado de non sei quen, que si fulano dalle á cola de rata que nin dios... o típico.

Ó final: Rubén colleu 5 e eu 2. Pequenas, pero eso sí, ben feitiñas e cunha librea preciosa. Non teño fotos para mostrarvos, xa que da mala uva que tiña, olvidouseme de quitarlle fotos ás troitas. Pero vos prometo volver e traer algunha foto (e troita) para casa.

30-03-2007: río Tabeirós (A Estrada)

2007-03-30T23:54:00.000+02:00

Velaiquí estamos outra vez para comentarvos a xornada de troitas.

Hoxe, venres 30 de marzo, ás 4 e media, recén comido tras saír de traballar do "locodromo" de Conxo (non vaiades pensar que son interno), decidín aproveitar a tarde pegándolle uns lances ó Tabeirós.

Para os que non o saibades, o Tabeirós é un afluente do Liñares pola marxe esquerda, que desemboca xusto na ponte dos muíños do Viso, xusto onda o límite superior do couto de Liñares. O río atravesa as aldeas de Vinseiro e Tabeirós. Trátase dun río estreito, igual ca parte superior do Liñares, no que os primeiros 500 metros abundan pequenas fervenzas e grandes rocas, lugares con grandes posibilidades de agochar troitas, e con grandes posibilidades de esvarar e caer de fuciños. O resto do río, coma os demais: correntes e pozas. Eso sí, abunda moita troita pequena, e algún que outro "zepelín". Vede as fotos do río:

Pos nada, coma vos dicía, despois de comer decidín matar o gusanillo no río, para ver se caía algunha que outra. A tarde non iba mal, xa que collín 5 xurelos en media hora. Logo, comezou a chover, e tamén o recital de troitas: unha tras doutra, iban coma tolas detrás da culleriña. Facía tempo que non collía tanta troita en tan pouco tempo. 22 troitas en 2 horas e media. Foto do prato cas troitas (da medida) que levei para casa. Meu pai púxose as botas. Medias: 26 cm, 21 cm, 20 cm, 18.5 cm, 18 cm, e 2 de 17.5 cm. Todas con culleriña Ranger de cobre, do nº 0.

Hai que dicir tamén que, cando parou de chover, apenas picaron, aínda que a grande de todo a collín ó final da tarde, despois da chuvia.

Conclusión: tarde perfecta de chuvia, con picadas intensas e seguidas. O río perfecto, moita corriente e bastante limpo. Algún que outro vertedoiro de electrodomésticos e moita silva.

24-07-2007: Couto de Negreira, rio Barcala

2007-03-25T21:05:00.000+02:00

Coma ben vos dixen, a próxima entrada deste blog sería para comentarvos as aventuras que me ocorrerían no couto de Negreira, cos ríos Barcala e Albariño. Antes de comezar cas aventuras, vouvos falar acerca del.

O couto de Negreira está formado por dous ríos: o Barcala, río principal, e o Albariño. O primeiro deles, nado a 340 m. de altitude no monte Comado, trátase dun afluente do Tambre pola marxe dereita, cuns 19 Km de percorrido aproximadamente, que atravesa os municipios de A Baña e Negreira. O segundo deles, o Albariño, trátase dun afluente, que baixa dos Altos de Freixeiro, ata desembocar no Barcala. En total, o couto ten unha lonxitude de 8 km., e ten como límite inferior a ponte Vilachán (Barcala) e coma límite superior, as pontes de Rial (Barcala) e Triáns (Albariño). A principal especie piscícola e, como non, a troita, aínda que tamén habita o escalo.

Nesta tempada 2007, a cota de captura é de 10 pezas, sendo o mínimo 17 cm. Os días de pesca permitidos son tódolos días da semán, agás Luns (se non é festivo). Podedes expedir coutos en dous lugares: Casa Salvador, Negreira (981 88 53 12) e Bar Mezquita, Negreira (981 88 51 28).

Para chegar ó couto, basta con coller dirección Negreira, e alí ir cara o pazo. Colleredes un empedrado e uns 40 metros despóis, encontraredes unha ponte, que pasa por riba do Barcala. Se seguides a estrada 50 metros arriba dirección Muxía, colledes o primeiro desvío á dereita (e malo de coller, ten unha costa un pouco empinada), e chegades dereitiño á ponte Vilachán.

O couto non está mal, ó principio hai unhas zonas de correntes, áptas para as culleriñas e moscas. Logo, encontrámonos unha zona de pozas, para continuar con outra zona de correntes. Pasada unha presa grande, encontrámonos cun tramo bastante longo de poza (non a recomendo se estades á culleriña), e ó acabar este tramo aparece a desembocadura do Albariño, cunhas bonitas correntes. Seguindo polo Barcala arriba, atoparemos un refuxio de pescadores, cunha zona merendero, por se a alguén lle entra a fame. Pouco máis arriba subín, xa que o andado é un bo tramo para facer en 5-6 horiñas.

A continuación amósovos unhas instantáneas do río:

Ben, despois de describir o couto, cóntovos a miña experiencia nel. Como todo troiteiro que se precie, levantéime tempraniño, sobre as 6 e media da mañá. Marchei da casa ás 7 en punto, co fin de chegar ás 8 ó río. Despóis de cruzarme co radar da patrulla de Tráfico (espero que non chegue nada á casa), e unha chamada da natureza ó baño de gasolinera de Negreira, cheguei ó río.

Encontreime cun paisano recén chegado, o cal iba a miñoca. Mal asunto, xa que iba a ter que adiantalo ca culleriña. Logo de cambiarme, comecei o día. Tras unha picada, ós 20 minutos de comezar, saquei a primeira: unha bonita xouva de 15 cm. Algo é algo.

Despóis de sobrepasar as pozas, e ó troiteiro, collín a segunda do día: nin 12 cm. debía ter. Mal iba o día: non picaban ben, facía algo de frío, xa levaba dúas horas... non estaba moi convencido do día. Pero un nunca se rinde, e continuéi ca miña ilusión de coller máis.

Esta acabouse cando parei a tomar o bocata cuns paisanos cortando unhas árbores a carón do río, cerquiña da desembocadura do Albariño. Boa xente. Ata me ofrecían quintos de Estrella, pero millor non beber cando un está na labor.

Logo do bocata, atopeime un "especimen" de troiteiro. O típico borde que apenas fala, e contesta mal ás preguntas típicas de troitero: "qué, pican?", ou "levamos algo?". Espero que non lle pique unha troita nunca máis.

Pouco máis arriba, caeron a terceira e a cuarta do día: otras dúas xouvas, as últimas do día. Despois de 1 hora máis de pesca e mala ostia, decidín marchar. Sorte que tiven de encontrar a un señor que me levou de novo á ponte (agradézollo infinitamente, e sinto mancharlle o coche), porque xa non podía moito máis ca alma.

Xúntovos unha toma dun xurelo do Barcala:

Conclusión do couto: bo río, cunhas zonas de correntes excelentes. Iba un pouco cheo, pero conto que dentro duns meses estea en millores condicións, e que faga menos frío, que senón as troitas non se moven. Eso sí, un pouco sucio, xa que había algún que outro vertido onda a desembocadura do Albariño. Unha pena.

Nota: os textos e descripcións do couto foron sacadas do coleccionable de "Caza e pesca galega"

Comezo da tempada 2007

2007-03-18T22:24:00.000+01:00

Voltamos de novo co inicio da tempada de pesca 2007!

Sí, xa está aquí. Por fin. É un momento que todo troiteiro espera. Durante a semana anterior, todos revisamos as canas, os carretes, compramos sedela e culleriñas, anzós, moscas, e esperamos ó sabado con esa ilusión que todo troiteiro ten. Esa ansia por botarse ó río, esas gañas de molla-la miñoca, da calzar ás botas de goma, de picarse cas silvas e ortigas... bótase de menos!

Quen non tivo nunca estos síntomas, entendo que non é troiteiro, ou que realmente non sabe qué é a pesca da troita. Só podo dicir que, o que realmente lle gusta, o que realmente ó vive, sabe perfectamente qué son os días previos o inicio da tempada.

Tan pretiño estaba o día, que unha semana antes comecei a comprar material: sedela Fendreel do 0.16, culleriñas Ranger de cobre e douradas dos nº 0 e 0.5, e como non, unha preciosa cana Shimano de 1.80, lixeriña como ten que ser. O carrete, pois xa o tiña, un regalo de cumpreanos que me fixeron Rubén e mais Nuñez.

Todo listo. Agora, o que falta é decidir o sitio ó que ir o primeiro día. Despois de cavilar durante varios días con Rubén se ibamos a un sitio ou o outro, decidimos ir ó Viso, xusto no límite superior do couto de Ponte Liñares, nos muíños de Penide.

Trátase dun río pequeno, estreito, con moita troita pequena, e ás veces, con algunha que outra sorpresa. Para comezar a tempada, non está mal, tendo en conta que o ano pasado portouse de maravilla. Alá fomos os dous. Chegamos ás 8 da mañá, xa de día. Por certo, día nuboso, que non despexou ata as 11 e media aproximadamente. Cambiamonos, e ó río!

O día comezada ben. Nos primeiros lances, un par de picadas a cada un. Non está mal. E comezamos a encontrar outros troiteiros, uns amables, e outros avinagrados. Ten que haber de todo no mundo. Seguimos hacia arriba, pero o día parecía non ir moi ben.

Ó pasar a ponte nova da estrada, empezou a millorar. Primeiro un, logo o outro. Un par de pequenas fario que alegraban a mañá. Xurelos, pero polo menos estabamos estrenados. Non foi ata chegar á zona dos muiños cando comezamos a pillar ben. Igoal ca antes: un unha, outro outra. Así ata chegar ó tramo alto do regato da dereita (o río divídese en dous regatos na súa zona alta).
Alí acabouse o día, non por desexo propio, senón porque rompín a cana. Sí, maravilla de cana, e co punteiro na mán. Nese momento, levabamos eu 7 e o outro 8, case todas ca Ranger de cobre do 0. Non hai queixa.

Mellor ir recollendo, polo que fomos pola estrada. Menuda camiñata! 30 minutos de camiño, recén saído o sol, e cas botas altas ata o peito. Menos mal que un pensa en todo e leva auga para cando mais se necesita.

Móstrovos a continuación unha fotografía tomada neste fructuoso día. Nela está o redactor deste blog recén sacado un dos 7 xurelos do día. Premio ó que sexa capaz de localizar a troita:

Ó próximo día, toca couto en Negreira. Ireivos informando!

Mellores intres da tempada 2006 (3)

2006-11-17T17:31:00.000+01:00

Voltamos cos mellores intres desta tempada pasada. Desta vez, imos ó couto de Verdes (Carballo).

Ala fomos Rubén e máis eu (prometo poñer fotos de nós) cara Verdes. 7:00 da mañá. Chovera toda a semana. Temiamos o peor. E por suposto, non nos equivocamos.

Se non era un tsunami, pouco lle faltaba. Arredemo co río. Penso que unha imaxe vale máis ca mil palabras:

Aí o tendes. Maxestuoso. Grandioso. Soberbio. E chocolate! Foi a primeira vez na miña vida que tardei 5 horas en comezar a pescar. Nunca vira tal desesperación coma a de Rubén. Él era o que tiña o couto, e eu somentes iba para acompañalo e para pescar nun río calqueira que encontrara polo camiño.

Demos volta, buscando outro río para molla-la culleriña. Nada. Todos chocolates. Acabamos na praia de Razo. Dimos máis voltas. E finalmente, tirámonos coma tolos nun regato calqueira. Millor era que foramos para casa. 1 troita entre os dóus. Somentes se oían blasfemas en varios Km á redonda. Tan mal nos iba, que decidimos marchar.

Temos pensado voltar... pero eso sí... como volva estar así o río...

Mellores intres da tempada 2006 (2)

2006-10-12T16:40:00.000+02:00

Continuamos ca segunda parte dos mellores intres da tempada 2006 co día que fun ó couto sen morte do río Arenteiro, en Carballiño.

Cara alí marchamos Rubén (un aventureiro máis da pesca) e máis eu. De camiño, paramos a tomar café no hotel onde sirven os coutos, para ver se conseguiamos coller un couto para él, xa que eu lográrao no sorteo anual de coutos da Xunta de Galicia. Unha mágoa que non houbera.

Unha vez chegado ó río, tiramos cara arriba na ponte que vai dar ó paseo, preto da depuradora. Alí comeza o couto sen morte, aproximadamente 1 km de distancia. Despedinme de Rubén, xa que él non podía subir máis e nese intre comecei a miña primeira andadura polo Arenteiro.

O día comezou difícil, xa que somentes pillei unha troita no tramo que vai dende a depuradora ata a ponte que atravesa o río,xusto por riba dun precioso recinto hosteleiro pegadiño ó río. Inda por riba era máis pequena ca culleriña (unha Ranger de cobre do 1, cun só anzó e sen arpón, tal e como a lei di).

Xusto ó pasa-la ponte, comezou unha inesperada e agradable xornada de pesca. Na curva seguinte, botei a culleriña a favor de corrente nun rebumbio de augas, e cando iba pola mitade do percorrido, ... ZAS! Picoume unha troita, ca mala sorte de que no primeiro coletazo xa se soltou... Pero ó liberarse da culleriña, mostrou o seu corpo por riba da auga...

Aquelo non era unha troita... Era un tiburón! Mira que era grande a condenada... E coma sempre, tivenme que fastidiar e seguir intentándoo, así que continuei o meu camiño.

Unha hora máis tarde debía de levar preto de 10 troitas collidas (e voltas de novo á auga), e outras tantas que quedaron escocidas na auga. Non se estaban dando nada mal, xa que case todas daban a medida (entre 19 e 27 cm). Pero o millor estaba por chegar.

Nun arrebato de paixón pola culleriña, un enorme exemplar de Fario comezou unha loita que duraría preto dos 2 minutos. Impresionante!! Non teño palabras para describir o que alí aconteceu. Unha imaxe vale mais ca mil palabras:

Coma ben vos dixen, non teño palabras para describir a loita que mantiven con tal besta. Nunca na miña vida collera tal exemplar.

A xornada continuou ata chegar ás 30 pezas (duas delas coma as da imaxe). Lastima de non poder facer unha boa troitada con elas. Quizá millor así, para nun futuro volver a pillar estes exemplares.

Mellores intres da tempada 2006 (1)

2006-09-22T18:13:00.000+02:00

Quero comezar a andadura deste blog mostrando en imaxes o que, ó longo da tempada 2006, foron os mellores momentos que vivin.

Gustaríame comezar co primeiro día da tempada. Os meus compañeiros de aventuras (os cales pronto coñeceredes) decidiron ir ó Liñares, flamante río que desemboca na zona de Santeles no Ulla, o rei de reis da zona. Pero eu non as tiña todas comigo, xa que este mesmo ano, Medio Ambiente decidíu abrir o río dende 100 metros arriba na súa desembocadura ata a praia fluvial da Asociación de pesca e caza Río Ulla, zona que levaba máis de 6 ou 7 anos vedada. Eu estaba máis ca seguro que case tódolos troiteiros da zona irían a molla-la miñoca e máis a culleriña ó Liñares, co que preferín escoller o río do Viso, regato afluente do Liñares, e que sempre me deu algunha que outra alegría.

Ben, alí encontreime cunha agradable sorpresa. Fun o único en toda a mañá que tocou o río, e logrei quitar (creo lembrar) preto dunhas 7 ou 8 troitas, aínda que só unha da medida. Non estaba mal, xa que o meu bagaxe troiteiro non é moi bó que digamos.

Xa a media maña, decidín ir ver ós meus compañeiros ó Liñares, e alí atopeime cun rapaz de cando ibamos á escola, e comentou que a praia fluvial do Liñares estaba aberta, que llo habían dito os guardas. E sen pensalo dúas veces, alá fun a probar a culleriña (unha Ranger do 1 de cobre, que tan bos resultados me deu en toda a tempada).

Xa na praia, atopeime cos guardas, e por si acaso, preguntei. Estes confirmaron o rumor, e de cabeza boteime o río. Xamáis na vida 300 metros de río me deron para tanto. Foi botar a culleriña e picar unha tras doutra. E alá foron unhas 10 troitas, das cales 8 foron da media. Seica andaban rabiadas por picar, xa que endexamáis no primeiro día pillei preciosa bandexa de troitas que vos amoso a continuación:

Cunha ledicia que non lembraba dende que era un cativo, marchei para casa, e saquei esta preciosa toma, que espero que se repita moitas veces ó longo da miña vida.

Benvida

2006-09-19T19:45:00.000+02:00

Benvidos á Pesca en Galiza, o meu blog particular onde comentaremos ó largo do noso percorrido as aventuras e desventuras de pesca da troita polos ríos e regatos de toda Galiza.

Prométovos actualizalo o antes posible con novas e divertidas historias de verdaderos troiteiros.

Saúdos dende o meu curruncho particular,