domingo, 9 de diciembre de 2007

De viaxe por terras navarras

Na ponte do 1 de Novembre (xa fai un més daquelo), funme de viaxe a ver ó meu colega que reside no límite entre a comunidade foral e a rexión gala.

Entre ceas e comidas, cafés e copas, futbolines, entre Amelie's e Cecile's, e de "benta" en "benta", aínda saquei tempo para poder visitar unha das piscifactorías que están preto da súa zona, a piscifactoría de Oharriz, adicada á cría de troita Arco Iris.

Como o meu colega xa coñece ó encargado, non houbo problema por entrar e visitar as instalacións, e por suposto, tentar coller ca man algún que outro "torpedo" das canles.

Nesta imaxe podemos ver as diferentes canles onde conviven as troitas. Cada un deles está numerado e neles agrúpanse as troitas por tamaño.

Nunha das canles onde residían troitas de kilo e medio aproximadamente (uns 50-60 cm), paramos a examinalas e coñecer a súa reacción á nosa proximidade. Curiosa reacción, xa que nada máis vernos, botaron a rebulir entre elas. Iso é debido a que saben que lles van botar pienso. Chámalle burro ó cabalo...



Nesta misma canle, co permiso do encargado, tentamos de coller algunha coa man. Tarefa dificil, xa que son moi esvaradizas e algunha ata che bota o dente. O primeiro, analiza-la canle e botarlle un primeiro vistazo do que vamos tentar coller...

O primeiro intento, foi por parte del, pero sen éxito.... Seica unha lle mordeu un dedo da mán.



No meu turno, enganchei unha delas e por pouquiño na saco fora. Unha mágoa, sobre todo porque chegeui a casa empapado de tanto intento, e tanto rebulir (parecía que non, pero non vos imaxinades o que salpicaban as condenadas)



Ó final, tivémonos que conformar con tomar un café quentiño no bar do pobo.

sábado, 1 de diciembre de 2007

Meneame e Chuza

Moitas grazas a todos os usuarios de Meneame e de Chuza por facer que a noticia fora coñecida por un montón de xente.

Imaxe de meneame.net


Imaxe de chuza.org


Destacar que neste último portal, foi unha das 30 novas máis visitadas no último mes.

Grazas a todos e saúdos!

domingo, 25 de noviembre de 2007

I Xornada www.miguelpesca.com (Padrón)

Ante todo, pedir disculpas ós lectores deste blog por non poder actualizalo máis a miúdo. Séi que respecto as xornadas chego tarde, mal e arrastro, pero o meu traballo fai imposible que poida actualizalo con maior frecuencia da que o estou facendo. Espero que entendades que o que traballa con ordenadores durante 12 horas ó día, non ten ganas de tocar un ó chegar á casa.

Falando xa das charlas e deixando xa as miñas penurias, o sábado 17 de Novembro celebróuse en Padrón a "I Xornada www.miguelpesca.com" no auditorio municipal. Ata alí achegueime cun dos meus escudeiros troiteiros, Rubén. Alí por fin coñecín a Jose, autor dos blogs Mosqueados e No solo mosca. Dende eiquí, un saludo.

Logo dun cafeciño, a xornada comezou con Pepe Casal, presidente da asociación de pesca do Tambre, ca charla "A xestión da pesca", ponencia na que comentaba a mala xestión por parte da consellería e propoñía un novo modelo administrativo. Salientar a porcentaxe de pescadores federados frente o número de licencias: 3,64% frente as máis de cen mil licencias expedidas.

A seguinte charla, "Ríos e verquidos", correu a cargo de Marcos Manteiga, do Correo Galego. Mentres facía a ponencia e comentaba os desastres nos ríos galegos, iba poñendo imaxes dos diferentes desastres naturáis que sofreron os nosos ríos ó longo dos anos: Umia, Furelos, Xallas,...

Unha das charlas máis esperadas foi a do secretario da sociedade de pesca de Santa Comba, Jorge García, co título "A infamia do Xallas", relativo o desastre acontecido no Xallas debido á mala xestión e deixadez por parte de Ferroatlántica, permitindo que o encoro secase e causando miles e miles de mortes de especies piscícolas. Incrible gráfica comparativa entre os encoros da Fervenza e Sta Uxía, na que mostraba o vacíado progesivo do primeiro frente a estabilidade das augas do segundo. Para chorar...

A continuación, o doutor Fernando Cobo, doutor en Bioloxía da USC e co-autor xunto con Marcos Gonzalez do libro "Macroinvertebrados das augas doces de Galicia", libro que teño ganas de ler. Moi interesante ponencia, destacar a parte sobre as capacidades dos salmónidos de sobrevivir en augas con diferentes nivéis de toxicidade.

Por suposto, un cafeciño nunca ven mal, sobre todo co frío que facía. Logo do maravilloso café, mostróusenos o Centro Superior Cinexético e Piscícola de Galicia, en Monforte de Lemos.

E o millor estaba por chegar. A ponencia máis aclamada foi a do Doutor en Troitoloxía pola universidade do Tambre, e Reoloxía pola do Deva, Juan José Moralejo. Monumental, incríble... Nunca o olvidaréi. Un chisco da charla: "¿sabían ustedes que la temporada de caza apenas dura dos meses y la de cazo es de doce meses prorrogables sin veda?"

O resto do día, dedicouse a mesas redondas e debates: "Técnicas de pesca" e "Presente e futuro da pesca". Destacar a capacidade de Eduardo Fontenla de pescar e preparar o lance ca cucharilla enriba dunha mesa (por suposto, ca cucharilla Edu triple cero).

Non todo ía ser charlas. Por suposto, houbo un descanso para a comida, moi rica por certo, no restaurante Scala. Alí compartín charlas de pesca con Rubén e Jose, dende reos e troitas ata calamares e muxos. Calquera cousa vale mentres haxa cana e seda.

O día rematou ás 7 e pico da tarde. Alí despedímonos todos. Destacar a presencia de xente coñecida dos meus arredores (Pablo Vilarelle, Maki, Meijide, Xaquin Muíños,... ). O único que botei en falta foi unha "auto-crítica" dos pescadores: todos nós queremos e pedimos, pero moitos de nós non damos. Moitos dos troiteiros levan e levan para casa. Está ben mentras a lei o permita. Pero dende aquí quero facer chamamento á pesca deportiva, aquela na que loitas cun animal bravo e que cando está canso e dase por vencido, non hai millor premio que devolvéla o río. Un berro polo "colle e solta"!!!!

Fotos e resumo máis amplo das charlas téndenas en Miguel Pesca.

lunes, 19 de noviembre de 2007

Axudádenos contra o desastre do Xallas

Púxose na web http://meneame.net/ o enlace á reportaxe que se mostra na web do noso compañeiro Miguel Pesca sobre a infamia feita no río Xallas:

http://meneame.net/story/la-infamia-del-xallas

Axudádenos a difundir a noticia e que todo o mundo saiba qué é o que está pasando cos nosos ríos. Pronto tentarei facer unha reportaxe sobre o desastre e as charlas celebradas en Padrón este sábado.

Támén puxemos a noticia na web http://chuza.org, similar á anterior pero de contidos galegos:

http://chuza.org/historia/a-infamia-do-xallas/

Saúdos a todos e grazas pola vosa colaboración.

domingo, 28 de octubre de 2007

Charlas sobre o futuro da pesca en Padrón

Chegoume a noticia de que o Sábado 17 de Novembro, ás 10:30h da mañá no Auditorio de Padrón (A Coruña), realizaráse a charla "O pescador e a pesca ante o reto do futuro", na que se tratarán temas como os verquidos nos ríos, xestión da pesca en Galicia, o futuro da pesca e unha mesa redonda sobre as diferentes técnicas de pesca.

Coma asistentes/ponentes estarán, entre outros, o noso compañeiro da rede Miguel Piñeiro, o montador de moscas Xaquín L. Muiños (O señor das moscas), e o escritor Juan José Moralejo, autor do libro "Guía para pilla-las troitas, miñas señoras" (recoméndovolo, escachades coa risa e vos sentiredes moi identificados).

Amósovos nas seguintes imaxes o cartel da charla e o progama (para aumentar as fotos, facer click nelas):



Procurarei ir, así que se queredes, podemos quedar algún de nós.

martes, 16 de octubre de 2007

Sorteo coutos de pesca

Dende o día de hoxe, na web da Xunta de Galicia xa se pode realizar a solicitude telemática dos coutos da tempada de pesca de 2008.

A ligazón é https://www.xunta.es:444/pescafluvial/

Que teñades sorte todolos solicitantes.

Saúdos.

domingo, 23 de septiembre de 2007

Estatísticas Agosto 2007

Aquí están as estatísticas do mes de Agosto.

Troitas: 10 (3 ca Ranger Cobre nº2, 4 ca Ranger Plata nº 2, 3 ca Cola de rata)

Culleriñas perdidas: 1 Ranger Cobre nº 2

Río máis rentable: o Ulla, por suposto, xa que as collín todas alí

Dou por rematadas as estatísticas deste ano. Enbreve farei o resumo da tempada e se podo incluiréi unha gráfica de evolución.

sábado, 1 de septiembre de 2007

43 cm. dende augas navarras

Amósovos a troita que meu amigo colleu no Baztán, Arizkun (Navarra). Vaia besta...



De seguido, o texto que describe no seu calendario o día que a pillou (29 de Agosto de 2007):

"Gran jornada de pesca en el Baztán, muchas truchas y entre ellas un pepino que pasa a la historia como mi segunda mayor pieza capturada, la mejor en Navarra. Así se resume en tres líneas la jornada de pesca de hoy.

Sobre las diez de la mañana y una vez había llegado donde la desembocadura de la regata de Amaiur, decidí cambiar de aires y buscar un tramo más bajo de río ya que con el agua que llevaba, y lo bien que estaba el Baztán para la práctica de la pesca sabía que si iba a un tramo más ancho tendría posibilidades de pillar una buena trucha.

Allí me fui cerca de Elizondo pero aguas arriba del pueblo, y empecé a pescar. Tarde poco en pillar las primeras. En este segundo tramo con la intención de pillar una buena trucha en las corrientes utilizaba la cucharilla y en las pozas o zonas donde había profundidad utilizaba el rapala. Con el rapala no me fue tan mal y es que aunque tan sólo conseguí capturar una trucha de 24 cms, si es cierto que se me escaparon dos buenas truchas que rondaban entre los treinta y los treinta y cinco centímetros, ahí la suerte jugó un papel importante ya que las dos truchas las tuve muy cerca de pillarlas y en el último momento dieron un coletazo y adiós. A parte de esas dos truchas que se me escaparon a alguna que otra le dejé la boca caliente, lo que ya no se como eran de grandes ya que no las vi, lo que si está claro que por la picada muy
pequeñas no debían ser. Toda la mala suerte que estaba teniendo con esas dos truchas grandes que se me habían escapado se me fue de un plomazo cuando en una corriente,
que no tenía demasiada profundidad, una trucha de cuarenta y tres centímetros se prendía de mi cucharilla ranger del nº1 y tras hacerme correr el freno en un par de ocasiones y pelear lo suyo, con la ayuda de mi sacadera conseguía sacarla del agua. No podía creérmelo, acaba de capturar mi segunda gran trucha de mi historia como pescador, menuda trucha.


Seguí pescando y pillando alguna que otra trucha, pero no podía sacarme de la cabeza la magnífica trucha que acababa de pescar. Así poco a poco fui pillando más truchas hasta hacer un total de cuarenta y dos.

Sin duda alguna la jornada de pesca fue redonda, un buen pepino de cuarenta y tres centímetros, varias truchas de entre veinticuatro y veintiséis, y una suma total de cuarenta y dos truchas que tal y como me estaba yendo la cosa estos últimos meses estoy más que satisfecho."

Noraboa, rapaz...

miércoles, 29 de agosto de 2007

Historia dunha penuria

O outro día decidín viaxar ata un lugar moi coñecido da xeografía galega e vislumbrar unha das maiores catástrofes que a raza humana provocou en Galicia, unha das historias máis tristes da natureza galega, española e europea. Fálovos da fervenza do Ézaro.

"O río Xallas discorre entre o monte Pindo ata a súa desembocadura no océano Atlántico. A través de valados de granito, o río percorre un traxecto espectacular ata o límite entre os concellos de Dumbría e Carnota, punto no que se deixa caer parabólicamente ata o océano formando unha maravillosa fervenza de máis de cen metros de altura." Este é o texto que debería poñer se a visitase con 40 anos menos dos que teño. Pero enton deberíalle anos á vida, e daquela nin sequera era proxecto.

O texto que teño que escribir é: "O río Xallas discorre entre o monte Pindo para morrer xusto antes de chegar ó océano Atlántico. A través de tuberías de ferro, o río percorre un traxecto lamentable ata o límite entre os concellos de Dumbría e Carnota, punto no que xa non cae parabólicamente ata océano. A fervenza que existeu duns cen metros de altura, desaparece da visión do pobo galego".

Iste é o precio do progreso, demasiado caro para os nosos ollos.

O Xallas é o único río de todo o continente europeo que desemboca nunha fervenza. Nin Danubio, nin Volga, nin Sena. E matámolo.

Aquí tendes un par de fotos de cómo se encontra nestes momentos. Nesta primeira, móstrase o coadoiro, o burato de máis de 15 metros de profundidade onde caía a fervenza, e que agora únicamente está para que miren para él.



Nestoutra toma, parte do monte Pindo no lado esquerdo do río, onde se pode apreciar os valados de granito polos que "teoricamente" debería discurrir o río.



Asegúrovos que é o único río que naceu dúas veces: a primeira non a coñezo, penso que fai miles de millóns de anos, e a segunda en Agosto do ano 2000, cando se presentóu un novo concepto de atracción turística: desembocadura "on the time". Nesta última, asistíu como matrona o xa ex-presidente (por sorte) da Xunta de Galicia, Manuel Fraga (non merece o de Don). Incrible.

Batindo tódolos récords de ríos do estilo "O primeiro río que...", o Xallas é o unico río que desemboca por horas. Sí, sí... o que ledes. A central de Novo Castrelo (Ferroatlántica) ábrea ós sábados de 23:00 a 23:30. E con lucerío! Se é que só falta un chiringuito, un cubata na man e música "jaus". Mirade, mirade... Nesta toma, a presa está aberta un pouquiño para os turistas (eu entre eles, dame vergoña...)



Unha pena: o río vive cando está aberta, vénse as correntes chocar contra as pedras. Ata estiven a punto de ir ó coche e botarlle a culleriña, que pensei que ata había troitas. Pero parece morto cando a fervenza non está aberta. Vede a toma seguinte, feita unha hora e media antes da apertura da presa. Fixádevos: unha paisaxe tétrica, lúgubre, un entorno morto. Aquí non vivirían nin cucarachas nin ratas.



Unha das cousas que máis tristeza da: os tubos de ferro do outro lado do río. É que nin sequera se dignaron en tapalos!!!! Está todo feito unha pena: ferros, formigón, cables,.... Ten coña o asunto...

¿Tapalos? ¿E para qué?

Como dicía Celso Emilio Ferreiro, no seu libro "Cimeterio privado", no poema adicado ó piloto do Enola Gay:

"Camiñante, cuspe eiquí"

viernes, 24 de agosto de 2007

Noticia: Inundacións no Arga e Bidasoa

Leo no Diario de Navarra:

"Las intensas lluvias disparan el caudal del Arga y el Bidasoa, a 4 cm del desbordamiento"

"Las fuertes lluvias caídas desde el lunes en la zona noroccidental de Navarra y las previsiones del Instituto de Meteorología llevaron ayer a la Agencia Navarra de Emergencias (ANE) a declarar la alerta naranja (un nivel 3 en una escala de 4) en toda la zona cantábrica de Navarra. Al final, el río Bidasoa rozó el desbordamiento, con una altura seis veces superior a la que marcaba el domingo (casi 5,4 metros frente a 0,8)"

"Aparte de Bera, donde los bomberos voluntarios estuvieron durante el día achicando agua de las calles y en los bajos de alguna casa, uno de los focos de atención estaba puesto durante el día de ayer en la estación meteorológica que el Gobierno foral tiene en Ohárriz. En apenas 6 horas, entre 2 y 8 de la mañana, habían caído 70 litros por m2."

"Según fuentes de Medio Ambiente, el caudal del río Baztán a las 14.30 horas llegaba a la altura de Ohárriz a 2,41 metros de altura, con un volumen de 166,13 m3 por segundo, lo que activó la pre-alerta, que se pone en marcha cuando el caudal asciende por encima de la cota de 2,05 metros."

Mi madriña... e pensar que non fai moito andaba por alí e andaban secos, secos.... O meu colega debe de ir traballar en piragua....

jueves, 23 de agosto de 2007

3000 visitas... e seguimos sumando

Noraboa ó noso amigo Jose, xa que foi a nosa visita nº 3000!

Que as troitas che acompañen!

lunes, 20 de agosto de 2007

2007-08-11: Couto de Sinde, río Ulla (A Estrada)

Último couto "oficial" da tempada (non sei se acabarei indo a algún sen morte ou intensivo) no terreo do Ulla, dificil estadio por outro lado.

Sinde... moi bo couto, moi boa paisaxe. Incrible... da gusto andar por alí. Alá fomos eu, meu irmán, súa muller y as rapazas de paseo por alá. Sí, de paseo, porque mentres estiveron por alí, non lle adiquei a concentración necesaria para poder pescar. Máis ben estiven con eles por alí, mirando bichiños, tentando ensinarlle un pouco á cola de rata (a meu irmán gustalle pero todavía non sabe) e mostrándolle ás rapazas as cousas do río, incluso as molladuras (que raro, non?). o que se dí pescar, ata ese momento, nin comezara.

Pois nada, a iso das 7 da tarde decidiron marchar. E nese momento encontreime co irmán de Rubén, outro troiteiro crónico. Crucei o río (máis ben collín o coche e din a toda a volta, porque estaba cheo de auga...) e púxenme a falar con él.

Xa levaba unhas cuantas capturas, aínda que o día non daba moito de sí. Un bo reo e unha troita de trinta e pico. Non está mal... había ser eu... Finalmente, logo dun diálogo "troiteiro", deixoume unha Ranger prateada do nº 2. Xa eran as 8 da tarde, e pouco máis iba a pescar.

Pero triunfei nuns 40 minutos de inspiración. 4 troitas (unha de vinte cm) e unha escapada rosadiña e grandocha foron o resultado final. Mágoa dela, e de novo sen cámara.

Así, non se pode....

domingo, 19 de agosto de 2007

2007-08-02: río Ulla, zona de Santeles (A Estrada)

Logo das vacacións ben tomadas por diferentes puntos de xeografía española e francesa, voltei á miña casa, a preparar os últimos días de troitas que o traballo dexioume disfrutar.

Decidín pois ir á zona de Santeles no río Ulla, sitio de frecuente visita de bañistas xa que ten unha mini-praia para tomar o sol e unhas pozas aptas para o baño.

E alá fun eu duas horiñas nada máis, dende as 7 da tarde ata as 9 de noite. E non foi tan mal coma eu esperaba....

Decidín probar ca culleriña, unha Ranger de cobre do nº 2, xa que aínda non as veía cebarse, inda que facía un soliño perfecto. Ademáis, levaba auga a cañón, co cal esta culleriña ía perfecta.

Comecei a vadea-lo río máis abaixo da mini-praia, un pouco para non molestar ós bañistas que tentaban pescar escalos, e que eles non me molestasen a min, e así poder bordealos polas correntes que circulan xusto detrás da mini-praia.

Tiki taka, tiki taka... ata chegar ás correntes eses, nin troita toquei... Aínda salvei o momento con 3 troitas, unha boa de 21 cm apróximadamente. Lástima que perdese unha culleriña antes.

Logo de atravesar a gran poza ata a orilla (pouco máis e afogo) tras 1 hora de culleriña, decidín probar ca cola de rata, xa que aínda non me había estrenado. E menos mal que probei!!

Púxenlle unha falangista (negra e vermella) con hackle branco que me regalaran uns troiteiros asturianos cando viñeron visitar Couso. E así foi. Un par de subidas, unha picada case convertida en captura, e unha troita na miña man. Pequena, pero troita.

Logo probei na mini-praia, xa que os escaleiros (pescadores de escalos) marcharan facía un anaco. E alí probei cun tricóptero marrón, feo coma un croio, pero que ata a mín dábanme ganas de botarlle o dente.

E o dente botoullo unha de 25 cm. Nai que a pareu. Como tiraba a maricona. Moito se notan os tiróns ca cola de rata. É incríble... Pena dunha foto que non teño, xa que non levaba cámara.

E dous minutos máis tarde, unha pequecha co mesmo tricóptero.

Balance total: 6 troitas, 3 ca culleriña e 3 ca cola de rata. Gran estreo mundial con este último cebo. Pena da culleriña perdida, pero o que non arriesga, non colle..

sábado, 18 de agosto de 2007

Estatísticas Xullo 2007

Aquí están as estatísticas do mes de Xullo. A verdade é que millor ca Xuño foi, e inda por riba nin sequera as collín en Galicia, se non que probei sorte nos ríos navarros.

Troitas: 3

Culleriñas perdidas: 0

Río máis rentable: o Orabidea, Navarra, xa que collín as 3 alí

Puido ser peor... puiden perder culleriñas.....

viernes, 17 de agosto de 2007

De troitas por Navarra....

Boas a todos. Xa estou de volta das vacacións e xa nos encontramos traballando. Disculpade a tardanza en actualiza-lo blog, porque estiven a mil cousas no traballo (enmarronáronme ata as cellas).

Teño un amigo destinado en Navarra, preto da fronteira co País Basco francés. Este meu amigo é troiteiro crónico, polo que vos imaxinades qué pode saber y qué pode facer. Inda por riba é Garda Civil, co cal sábeas todas (saludiños, que fixo que o estás lendo).

Alá fomos de vacacións a pasar unha semaniña e disfrutar duns paraxes preciosos. Digamos que é coma Galicia, pero menos ardida. E por suposto, está chea de ríos e regatos, os cales tiven a oportunidade de ver, e incluso algún de disfrutar.

Preto de onde estabamos está o Bidasoa, gran río salmoneiro. É un río magnifico, moi parecido ó Sella asturiano en canto á color da auga e a forma. Unha mágoa que non puidese botarlle uns lances, quedeime coas ganas.

Outros ríos que merece a pena visitar son o Baztan, Luzaide o Aritzakun, todos eles con augas moi clariñas e cheos de troitas, xa que prácticamente son ríos nos que pouca xente vai a pescar.

Preto do lugar onde durmiamos, está o Orabidea, regato que tiven a sorte de probar, e de sacar 3 fermosas troitas de vintepico centímetros (xa non me acordo das medidas) en 45 minutos de tramos, e alí vai ser que non se andan con coñas. Xúntovos unha toma dunha troita dese regato, neste caso é do meu amigo troiteiro que por alí pesca a miúdo:

domingo, 12 de agosto de 2007

Estatísticas Xuño 2007

Aquí están as estatísticas do mes de Xuño. Teño que dicir á miña favor que só fun unha vez, ó río Lor.

Troitas: 0

Culeriñas perdidas: 0

Río máis rentable: o sofá da miña casa

Digamos que non foi o millor mes da miña vida...

domingo, 5 de agosto de 2007

De volta...

Moi boas a todos,

Xa estamos de volta, logo dun case un mes de vacacións e dunha semana de aterrizaxe no traballo.

Traio comigo unha chea de cousas: troitas e piscifactorías navarras, de pesca polo Ulla, e algunha que outra viaxe polo mundo adiante.

Pronto comezarei a actualizar contidos, polo que vos pido paciencia e agradézovos que sigades vendo o blog (vexo que hai bastantes visitas dende que marchei).

Gracias a todos e preparádevos...

Saúdos.

miércoles, 27 de junio de 2007

Despedida....momentánea

Amigos,

Chega o mes de Xullo, un mes no que moitos curritos necesitamos un respiro, un descanso do traballo para retomar as forzas perdidas nos últimos meses.

O próximo viernes comezo as vacacións e esa misma noite comezarei unha viaxe que durará preto de dúas semanas, que espero que sean intensas e incluso con algunha que outra captura :P e non só me refiro a troitas e salmóns... espero que non piquen escalos

Estarei de volta sobre o 16 de Xullo, polo que dudo que poida actualizar o blog de forma frecuente.

Saúdos a todos e xa vos contarei as miñas aventuras...

Ata a feira!

domingo, 17 de junio de 2007

Material do troiteiro

Amósovos o material que soio usar cando vou ás troitas.

Culleriñas



Moscas secas (orixe asturiana)


Moscas secas (monstruos do menda)



Ata aquí por agora. Próximamente máis....

16-06-2007: Couto de Couso, río Ulla

Aqui estamos outra vez para contarvos as miñas penurias no río. Esto vai de mal en peor, non recordo tal temporada dende hai anos... igual estoy predestinado a carón do meu Celta, que así lle vai este ano...

Ben, pois onte acerqueime ata o couto de Couso no Ulla, couto salmoneiro que últimamente é ira das críticas dos pescadores xa que últimamente non se collen salmóns nel dende hai uns anos. Bótanlle a culpa á pasarela de formigón que fixeron, pero eu penso que non é problema deso, senón que a subida tena moi fácil a carón da presa, na que hai certas aberturas nas que o salmón, á minima subida do caudal, pega un chimpo e xa está camiño ás frezaderas.

Deixando este tema a carón (non é un post adicado a isto), cóntovos como foi o desastroso día no Ulla.

Cheguei ó río as 12:00 da mañá. Se ben normalmente vou temprano, decidín ir a estas horas xa que o día non estaba moi ben (vento e chuvia) e decidín aproveitar o mediodía, xa que soen mostrar máis actividade nesas horas.

Alá fun coa Ranger do nº 1 de cobre, e logo de dúas horas logrei pillar a primeira (15 cm). Algo é algo. 3 minutos despóis logrei quitar no mesmo sitio unha de 19 cm. Eran sobre as dúas da tarde e parecía que empezaba o movemento.

Seguín cara arriba pola orilliña, e alí saquei a grande do día: 25 cm de bravura. E a última do día tamén. Porque somentes tuva unha picada máis, desta vez pola tarde cando andaba a practicar ca cola de rata e lle metín unha ninfa. A miña primeira picada ca ninfa. Lástima que esta se soltase.

O día pouco máis foi. Disfrutei moito nesas 5 horas de pesca, se ben as capturas non acompañaron. Practiquei ca cola de rata diferentes artes: mosca seca e ninfa. Ademáis, puxérache o baixo de línea trenzado en lugar do antigo baixo de sedela que lle tiña, e a verdade é que se se gaña en comodidade, pérdese en lanzamento: qué condenado é de lanzar....

Fotoss non teño porque non levei a cámara, pero algunha eivos de poñer dalgunha das visitas que lle fago a miúdo para descansar.

Ó final: Couso 0 - 3 Menda lerenda.

PD: destacar que xa se esgotou o cupo de salmóns o día 12 de Xuño. Así o dicía un cartel dos gardas de Medio Ambiente.